Resultaten van uw zoekopdracht 'israel'
10
apr
2003
ghaza en grozny
Rusland heeft Israël streng toegesproken omdat er in Ghaza overmatig veel geweld zou zijn toegepast. Het antwoord van Israël kunnen wij wel verzinnen. Wedden dat daar de woorden Tsjetsenië en Grozny in voorkomen?
Geplaatst: 13:20:34u | Lengte: 35 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
23
mei
2008
Akko
Een foto-impressie van de havenstad Akko in Israël.
Klik op de foto om de slideshow te starten.Tags: akko,
israel,
slideshow,
photo,
foto,
fotografie
Geplaatst: 11:51:15u | Lengte: 25 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
22
mei
2008
Haifa
Een foto-impressie van de havenstad Haifa in Israël.
Klik op de foto om de slideshow te starten.Tags: haifa,
israel,
foto,
photo
Geplaatst: 00:00:00u | Lengte: 23 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
14
okt
2002
groeten uit Israël
Zo af en toe stuurt premier Sharon collega Arafat nog wel eens een kaartje:
Kwestie van het juiste moment kiezen...
Geplaatst: 14:14:14u | Lengte: 20 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 1 Reactie
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
17
jul
2006
gretta door het lint
De Telegraaf had vrijdag
nieuws over Gretta Duisenberg, het voormalig knuffeldier van Yasser Arafat. Het is tenslotte komkommertijd.
Mevrouw Duisenberg is weer eens woest op Israël. De Israëlische minister van defensie Amir Peretz reageerde onmiddellijk met het intrekken van alle verloven. Want bij de razernij van Gretta verbleekt de terreur van de Hezbollah.
Volgens de Telegraaf begrijpt Gretta niet hoe Bush en Rice het in hun hoofd halen om Israël het recht op zelfverdediging toe te kennen.
"Tegen wie en wat dan?" schijnt zij verontwaardigd te hebben uitgeroepen.
Ik zou zeggen: Gretta, bel eventjes met de familie van Monica Zeidman uit Nahariya. Zij hebben alle antwoorden op je vragen. Monica zelf kan niet aan de telefoon komen, zij ligt verspreid over de regio door een Katjoesjaraket.
En Gretta: zoek je therapeut weer eens op.
Tags: duisenberg
Geplaatst: 14:00:00u | Lengte: 139 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 9 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
03
aug
2006
dode palestijnen in de knel
De Volkskrant had vandaag een merkwaardig zinnetje onderaan een artikel
over dode Palestijnen, waarbij ik me afvraag wie nou eigenlijk beslist wat er in de krant komt. De redactie of de grote nieuwsgrossiers van de persbureaus?
'De operaties in de Gazastrook zijn de afgelopen weken uit de publiciteit verdrongen door de oorlog tussen Israël en Hezbollah.'
Je kunt Israël en Hezbollah van véél de schuld geven, maar niet van het treurige feit dat de Volkskrant bepaald nieuws liet liggen omdat ze het elders ineens spannender vonden.
"Ja sorry, de groothandel heeft niet geleverd..."
Geplaatst: 13:56:40u | Lengte: 97 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 3 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
06
feb
2006
kattebel uit israël (3)
Dit stukje schreef ik al op 2 februari. Ik zeg dat er voor de zekerheid bij, voor het geval de actualiteit de inhoud inhaalt. Het gaat namelijk over Sharon.
Want die Sharon, daar hoor je al een tijdje niks meer van. Valt u dat ook op? Niet alleen in het Nederlandse nieuws is het vrijwel stil rondom Sharon, ook hier in Israël. In het begin was er iedere dag nog wel een medisch bulletin. Toen zat elke journalist nog gretig te wachten op het geringste levensteken.
Nauwlettend hield men dag en nacht het comateuze lichaam van de premier in de gaten. Bewoog hij daar een pink? Trilde daar zijn ooglid? Is dat golfje in het laken een automatische ochtenderectie?
Nu is het stil. De aandacht is verslapt.
Dat lijkt me niet verstandig. Men moet alert blijven. Dik kans dat hij anders vlak voor de verkiezingen ineens rechtop in z'n bed zit: "Surprise!"
Al is het alleen maar om Hamas te pesten...
Tags: israël
Geplaatst: 00:00:00u | Lengte: 164 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 4 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
28
jan
2005
denk groot!
Arafat is tenminste niet voor niets gestorven. Want vooralsnog wekt zijn opvolger
Mahmoud Abbas meer vertrouwen bij zijn tegenspeler Ariel Sharon dan hij en ligt vrede met Israël eindelijk weer eens binnen de mogelijkheden. Dat zal tijd worden.
Van de correspondent in Israël ontving ik een filmpje dat door de soldaten daar met het nodige leedvermaak wordt bekeken. Ik zet alleen enkele snapshots daaruit online, want dat is prettiger voor het dataverkeer.
Je zit als Palestijnse strijder weer een keertje fijn met je geweertje op de Israëliërs te schieten...
Je staat op om het een stukje verderop nóg eens te proberen...
...vliegt er ineens wat langs...
...waar je even niet van terug hebt...
"Jaahaa, Israël is klein: denk gróót!" roepen daar dan...
Hopelijk zijn deze taferelen binnenkort geschiedenis.
Geplaatst: 16:50:30u | Lengte: 135 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 12 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
17
apr
2002
vrede in het midden-oosten
Zoals u weet schrijft Verbal Jam regelmatig over Israël. En wij zijn bezorgd over al die gewone mensen die in Israël en de Palestijnse gebieden eigenlijk niets liever willen dan hun doodgewone dagelijkse leven leiden. Dat is de reden dat Verbal Jam het Middle East Peace initiatief van onder meer Tussenhaakjes van harte ondersteunt. Niet dat de strijdende partijen elkaar daardoor nu direct in de armen zullen vallen, maar alles is beter dan je mond houden.
In de Nederlandse context is de afkorting 'MEP!' ietwat in strijd met hetgeen wordt beoogd, maar laat ons dat niet weerhouden naar de site te gaan en een steunbetuiging achter te laten.
Daarom vanaf heden het MEP-logo op Verbal Jam en we roepen anderen op hetzelfde te doen.
Mocht u dit allemaal onzin vinden, ga dan eens naar Verdichte Tekst, lees het Nostalgisch Protestlied en denk daar eens een beetje over na. Wie weet.
kortom, wij trappen niet alleen maar lol bij Verbal Jam
Geplaatst: 09:00:00u | Lengte: 163 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
07
mei
2008
Loeiende sirenes
Dodenherdenking. In Israël worden de twee minuten 'stilte' gevuld met het geluid van loeiende sirenes. Vanmorgen was dus iedereen stil, behalve die sirenes.
Alle bezigheden stoppen, je gaat staan, slaat de ogen respectvol neer en gedenkt.
Vanavond en morgen viert Israël zijn 60-jarig bestaan. Het is onafhankelijkheidsdag. Zestig jaar afhankelijk van oorlog om onafhankelijk te kunnen blijven. Eigenlijk valt er dus weinig te vieren.
Niettemin vlaggen op alle gebouwen en auto's. De grootste bank van het land heeft gratis vlaggen uitgedeeld.
Ik dacht terug aan de Nederlandse dodenherdenking van een paar dagen geleden. De lantaarns gingen aan om de twee minuten stilte te markeren. Een bus reed gewoon door, een paar allochtone meisjes op een speelveld voetbalden onwetend verder.
De Israëlische manier van dodenherdenking is misschien wel beter. Het macabere geluid van loeiende sirenes dwingt twee minuten aandacht af. Niemand kan zich er met goed fatsoen aan onttrekken.
Tags: dodenherdenking,
onafhankelijksdag,
israel
Geplaatst: 19:30:00u | Lengte: 155 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 1 Reactie
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
10
feb
2003
bush op alles voorbereid
"Zeg Laura..?"
"Ja, George..."
"Ben je in de keuken?"
"Joe!"
"Zeg, dat lijstje dat jij laatst in mijn colbertje vond... Heb jij dat nog ergens?"
"Dat met die knelpuntjes? Dat hangt hier. Bij de andere boodschappenbriefjes. Op 't prikbord."
"Knelpuntjes?"
"Nou ja, zoiets, aandachtspuntjes, probleempuntjes,
whatever..."
"Weet je nog hoe ik daaraan kom?"
"Dat heb je toch van die neger gekregen, hoe heet ie ook weer, Kofi ofzo..?"
"O, ja die... Had dus eigenlijk wel metéén weggekund."
"Nu wegdoen dan?"
"Eh... Nou... Lees 's een paar dingen op, Lauralove..."
"Effe kijken hoor... Hele Islamitische wereld tegen je, Koerdenopstand, Turkije wil deel Irak, Iran wil deel Irak, aanval op Israël, vergeldingsactie Israël... Luister je?"
"Ja, ja, liefje... Ga door..."
"Onrust in Egypte, rellen in Jordanië, raketten op Koeweit, oliebronnen Irak in brand, scheuring binnen de Nato... Zeg George..."
"Ja, honey?"
"'t Is wèl tamelijk láng, dat lijstje..."
"Vind je? Staat er nog meer dan?"
"Eigenlijk alleen nog iets over nieuwe gevechten in Afghanistan en milieurampen..."
"Hmmm..."
"Wat zeg je?"
"Geen touw aan vast te knopen. Kan ik niks mee. Donder maar weg!"
En dan stonden de Belgen er nog niet eens bij!
Geplaatst: 22:00:49u | Lengte: 196 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 14 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
23
jul
2006
lijnrecht tegenover elkaar
Bij de Jordaanrivier
De laatste dagen overvalt mij steeds vaker een gevoel van moedeloosheid. De oorlog in Noord-Israël en Libanon sleept zich voort, zonder uitzicht dat hij binnenkort ophoudt. Steeds meer burgerslachtoffers, steeds verder groeiende haat aan beide zijden. Hoe langer de oorlog duurt, des te kleiner de kans dat beide landen nog op afzienbare termijn als normale buren naast elkaar kunnen leven.
Voor het publiek in Nederland beginnen de televisiebeelden al te wennen, want de oorlog is niet in
onze straten. Hier kunnen we dus veilig onze meningen op scherp zetten, de stellingen pro en contra betrekken, voor en tegen demonstreren, schuldigen aanwijzen en alles verklaren vanuit ons alwetende en superieure macroperspectief.
We hebben onze oordelen klaar, terwijl bijna niemand van de Nederlandse naoorlogse generaties weet hoe dapper dat oordeel overeind blijft als je daadwerkelijk onder vuur ligt.
Voor twee vrienden in Noord-Israël hoop ik dat de oorlog zich niet uitbreidt naar Syrië. Ze zijn reservisten. Zij weten precies in welk geval zij worden opgeroepen in actieve dienst. Namelijk wanneer Israël Syrië binnenvalt. Dan zijn ze aan de beurt. Vanaf dat moment zijn ze hun leven niet meer zeker en staan al hun toekomstplannen op losse schroeven. Eén van hen is tankcommandant. Laatst wees hij mij de plek aan waar zijn tank staat. Dat is de plaats waar hij heen moet gaan als het teken wordt gegeven. En ik zal ongerust zijn. Niet alleen voor hem, maar ook voor de doden die hij misschien op zijn geweten krijgt en hoe hij daardoor zal veranderen.
Voor mij was het altijd makkelijk om tegen het wapengeweld van Israël te zijn. Ik stond zeer kritisch tegenover de harde militaire 'oplossingen' die door Israël werden gebruikt in de conflicten met de buren. Gelukkig wist ik mij in het goede gezelschap van progressief Israël. Maar dat was allemaal rationeel.
Ik liep langs de graven van tientallen gesneuvelde soldaten in kibboets Yagur, ik staarde minutenlang naar dat grote graf van een heel gezin dat omkwam bij één enkele bomaanslag. En ik begreep hoe boterzacht de afstandelijk gevormde, 'academische' mening is.
Ik heb nu twee meningen. Een kritische mening voor ons Nationale Linkse Thuisfront, waar men het altijd het beste weet (mijzelf niet uitgezonderd), en een emphatische voor het échte front, waar mijn familie met raketten wordt beschoten. Die twee staan soms lijnrecht tegenover elkaar.
Tags: opinie,
israël
Geplaatst: 15:19:55u | Lengte: 397 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 8 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
13
jul
2006
hezbollah valt israëlische steden aan
Centrum Nahariya, Israël
Foto: Verbal Jam.
Mijn tweede 'hometown', het plaatsje Nahariyah in Israël, ligt vandaag zwaar onder vuur. Vanuit Libanon heeft de Hezbollah al meer dan honderd Katjoesja-raketten op het noorden van Israël afgevuurd en dus ook op Nahariya. Zelfs Haifa is niet veilig.
Vanmorgen werd ik uit mijn slaap gebeld door mijn in Nahariya woonachtige schoonmoeder, die meldde dat raketten in het centrum van de tot dusver zo vredige kustplaatst waren neergekomen. Een vrouw werd gedood, een man zwaargewond.
Ondertussen bestookt het Israëlische leger Libanon. Helicopters en straaljagers vliegen noordwaarts, in de verte is het gedreun van de kanonnen te horen. Het is oorlog.
Enigszins bevreemdend is
de kop in de Volkskrant vandaag: 'Israël valt luchthaven Libanon aan'. Op zich juist, maar hij doet geen recht aan de feitelijke situatie. De Hezbollah in Libanon heeft namelijk steden en dorpen in het noorden van Israël massaal aangevallen met raketten en ze hebben er nog tienduizend op voorraad. Dat zijn oorlogshandelingen waartegen Israël zich volgens internationaal recht mag verdedigen en dit staat los van de situatie in de Palestijnse bezette gebieden. Er is geen legitimatie voor een aanval door Hezbollah. Deze fanatieke club wil de staat Israël van de kaart hebben, geen bezet gebied terugveroveren zoals de Palestijnen op de Westbank.
Het Israëlische leger is een van de sterkste legers ter wereld. Wanneer je een beer schopt, moet je niet gek kijken als hij je opvreet. Israël slaat hard terug. In dat land leeft de vaste overtuiging dat die aanpak noodzakelijk is temidden van een vijandige Arabische wereld. Anders komt de boodschap niet over. Hezbollah kent die opvatting, maar willens en wetens stelt zij de Libanese bevolking bloot aan de consequenties van de gewapende conflicten die zij ontketenen. Het fanatisme belemmert kennelijk een verstandig zicht op de politieke realiteit.
Ondertussen spoeden inwoners van Nahariya zich naar schuilkelders of sluiten zij zich op in hun
gedder bitachon, hun '
veilige kamer'. Elk nieuw huis heeft verplicht zo'n 'veilige kamer': een extra verstevigde ruimte met gasdichte deur en ramen. Mijn schoonmoeder heeft een oudere woning, dus gaat zij naar vrienden die er wél een hebben. Inmiddels zijn er berichten dat zelfs in Arabische dorpen in Israël Katjoesja's zijn neergekomen. Bommen en raketten treffen zoals gebruikelijk onschuldige burgers zonder aanzien des persoons, geen militaire doelen.
Het centrum van Nahariya in rustiger tijden:
Tags: nahariya,
israel
Geplaatst: 21:26:43u | Lengte: 396 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 8 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
18
jul
2006
stabilisatiemacht vrijwel kansloos
De VN ziet graag een stabilisatiemacht in Libanon. Dat geeft nog eens blijk van een goed inzicht in de Israëlische belevingswereld! Want die wijzen dat idee subiet af. En dat was waarschijnlijk stiekem ook de bedoeling van de VN. Vredesoperaties prima, wespennesten liever niet.
De vooruitzichten van zo'n VN-troepenmacht zijn dan ook niet gunstig. Al sinds 1978 is er in Zuid-Libanon een aanwezigheid van UNIFIL troepen. In het begin moesten zij zorgen dat Israël zich terugtrok uit Libanon en de vrede bewaren tussen de verschillende Libanese strijdgroepen. Zuid-Libanon is namelijk tientallen jaren uitvalsbasis geweest voor verschillende militante organisaties, met name de PLO, voor aanvallen op het noorden van Israël.
Ook de Libanese bevolking heeft zwaar te lijden gehad onder de Palestijnse strijders die, nadat zij in 1970 door koning Hoessein de Jordaanse grens waren overgeschopt, hun toevlucht in Libanon hadden gezocht. Daar bouwden zij een flink wapenarsenaal op en terroriseerden zij de lokale bevolking. Door de voortdurende aanvallen op Noord-Israël en de onmacht van UNIFIL om daaraan iets te doen, nam de Israëlische premier Menachem Begin in 1982 de beslissing om de Palestijnen nu zélf maar met grof geweld uit Libanon te verdrijven. Sinds 1985 is de PLO weg uit Libanon, maar de arme Libanezen zijn er weinig mee opgeschoten. Zoals we weten is het stokje door Hezbollah overgenomen en lijkt de geschiedenis zich nu te herhalen.
Israël zit dus helemaal niet te wachten op een 'stabilisatiemacht'. Allereerst heeft de geschiedenis het land weinig reden tot vertrouwen gegeven. Ten tweede knapt het Israëlisch leger dit soort klussen liever zelf op, dan weten ze tenminste zeker dat het grondig gebeurt. Daar komt bij dat Israël de militaire suprematie in het gebied heeft en die ziet men niet graag gedwarsboomd door handenbindertjes als VN-troepenmachten. Zolang Israël maar ruggesteun heeft uit Washington is er niets dat een aanpak volgens het principe 'van dik hout zaagt men planken' in de weg staat. En zo hebben ze het in Jeruzalem nu eenmaal graag. Wat de rest van de wereld ervan vindt zal hun koosjere worst wezen.
UNIFIL is intussen vrijwel onzichtbaar. In het Noord-Israëlische Nahariya zie je af en toe eens een stoere witte Landrover met het UN-logo. Die komen in deze aangename badplaats even een biertje drinken of een baantje zwemmen, denken wij dan.
Sinds het begin van het mandaat in 1978 zijn er 257 UNIFIL-soldaten en -medewerkers om het leven gekomen, waaronder negen Nederlanders. Ze zaten er als 'sitting duck' om van alle kanten beschoten te worden. In het licht van de huidige gebeurtenissen een even triest als zinloos vredesoffer...
Tags: unifil,
israel
Geplaatst: 18:50:28u | Lengte: 435 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 9 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
27
jan
2006
nieuwe ronde, nieuwe kansen
Waarnemend premier Ehud Olmert van Israël heeft laten weten een regering van Hamas in Palestina te zullen
negeren. Want het zijn terroristen en met terroristen praat je niet.
Het zal wel hogere politiek zijn. Of een verborgen agenda van de premier. Want Hamas aan het bewind lijkt me toch de uitgelezen kans om deze terroristen enigszins 'salonfähig' te krijgen. De regeringsverantwoordelijkheid zal hen dwingen tot pragmatische keuzes, andere opties dan geweld. Niet in de laatste plaats door de druk van de anders wegvallende financiële bijdragen uit de VS en Europa.
Door Hamas te negeren laat je ze bij voorbaat al geen andere mogelijkheid dan de inzet van geweld in plaats van diplomatie. Ik denk niet dat de veiligheid van de Israëlische burger daarmee is gediend. Aan de andere kant zijn de beelden van Palestijnen die godbetert hun
wapens moeten afgeven bij de ingang van een stemlokaal niet bepaald vertrouwenwekkend. Dan heeft men nog een lange weg te gaan.
Deze staat van anarchie is uiteraard deels te wijten aan de Israëlische bezetting, maar mag wel degelijk ook de Palestijnse leiders worden verweten. Zij hadden tot dusver meer aandacht voor het vullen van de eigen zakken en de goede baantjes voor hun vrienden. Het buitenland heeft hun kansen om althans een begin te maken met de opbouw van een democratische burgerlijke samenleving ruim gefinancierd. Vrijwel al deze initiatieven zijn gesmoord in corruptie en politieke stupiditeit. En Israël hielp daarbij in de praktijk graag een handje mee.
Binnen enkele maanden is het politieke landschap in Israël en Palestina totaal veranderd. Hamas heeft de Palestijnse verkiezingen gewonnen. Ook in Israël komen er verkiezingen en het ziet ernaar uit dat de nieuwe partij Kadima van de comateuze Sharon de grootste wordt. Nieuwe ronde, nieuwe kansen zullen we maar zeggen.
Ook voor Nederland wordt het spannend: wát gaat Gretta Duisenberg nu doen?
Tags: palestina,
israël,
hamas
Geplaatst: 13:27:18u | Lengte: 320 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 2 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
29
jan
2006
routekaart
Verbal Jam gaat de komende weken op missie naar Israël. Centraal staat hierbij de vraag: kan de Routekaart naar Vrede worden geprogrammeerd in een Tom-Tom Navigator? Dan gaat het misschien allemaal wat sneller...
Geplaatst: 20:50:13u | Lengte: 34 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
22
jun
2007
Israël verwacht opnieuw oorlog
Tony Blair
Tonie Blair gaat zich
bekeren tot het katholicisme. Dat lijkt mij een verkeerde keuze. Want President Bush ziet hem ook nog eens graag
vredesgezant voor het Midden-Oosten worden. En als Islamiet heb je in dat gebied nu eenmaal méér krediet. Voor Israël hoef je het niet te laten, daar doen ze gewoon wat Bush wil, daar staat religie helemaal buiten.
Ik zou zeggen: Tony, niet doen! Geen katholiek worden en geen vredesgezant. Er is een tamelijk grote kans dat de Amerikaanse president je straks gigantisch een oor gaat aannaaien. Dat maak ik althans op uit de berichten die hier in Israël rondgaan. Alom leeft hier de overtuiging, dat er binnen enkele maanden nog een veel grotere oorlog dan vorig jaar zal uitbreken. Daarbij zullen zeker Amerika, Israël, Syrië en Iran betrokken zijn.
Ik heb natuurlijk gevraagd: hoe dát zo?
Dat zat aldus: De Verenigde Staten willen nog altijd Iran eens flink te grazen nemen vanwege dat nucleair programma van hen. Mooi meegenomen is dan waarschijnlijk ook dat Iran minder tijd overhoudt om zich in te laten met het verzet in Irak. In elk geval zal Israël mee moeten doen in deze oorlog, hetzij in opdracht van Bush, hetzij dat ze er onvermijdelijk in worden meegezogen. Bovendien hebben ze er zelf belang bij dat Iran geen kernmacht wordt.
De kleine signalen zijn er. Ik ken reservisten die al nadere instructies hebben gekregen in het geval ze worden gemobiliseerd. Voor het eind van de zomer staat een grootscheepse militaire oefening in het zuiden van Israël op het programma. Jonge commandanten krijgen bijscholing in taktiek van oude rotten die al eens een oorlog hebben meegemaakt, want op dat punt heeft men in de Libanon-oorlog nogal wat steken laten vallen. De bevolking moet oude gasmaskers weer inleveren om ze te laten vervangen door nieuwe.
Ik hoop vurig dat het niet zo ver komt dat er weer een grote oorlog uitbreekt. En voor Tony zou het allemaal extra sneu zijn, hoewel het belang van zijn lot natuurlijk in het niet valt bij dat van de miljoenen burgers in deze regio. Maar toch, ik herhaal het nog maar even: niet aan beginnen Tony, want de kans dat je vrede brengt in het Midden-Oosten is ongeveer net zo groot als dat je straks paus kunt worden.
En dan nog dit:
De nieuwste aflevering van het Radiolog bij De Avonden staat inmiddels onder 'verbal jam op de radio'.
Tags: israël
Geplaatst: 11:50:38u | Lengte: 410 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 4 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
16
jun
2007
de palestijnse staat is nog ver weg
Hamas neemt het ervan in
Gaza-kantoor president Mahmoud Abbas
De afgelopen week trokken in de journaals over de hele wereld de beelden voorbij van de bloedige machtsovername door Hamas in de Gazastrook. Er zijn nu twee verschillende Palestina's, eentje op de Westoever en eentje in de Gazastrook. Israël lacht waarschijnlijk in z'n vuistje, want zolang de Palestijnen onderling vechten is er minder aandacht voor de Israëlische vijand.
De Palestijnen hebben recht op hun eigen staat. Israël moet weg uit de bezette gebieden en ophouden de mensenrechten van Palestijnen te schenden. Daar zijn al mijn vrienden in Israël het over eens. Dat zijn dan ook progressieve vrienden.
Maar recht hebben op een eigen staat en er eentje kunnen besturen zijn twee verschillende dingen. De afgelopen decennia hebben de Palestijnse machthebbers op dit gebied weinig veelbelovends laten zien. Machtswellust en corruptie voerden de boventoon. Uiteraard is dat hun eigen zaak en moeten buitenstaanders in principe niet willen beoordelen of ze er wel of niet aan toe zijn. Maar soms moet je ook realistisch durven zijn. De recente beelden uit Gaza tonen genadeloos aan: ze zijn er niet aan toe. Hier worden alleen maar gewone, onschuldige Palestijnse burgers het slachtoffer van.
Wanneer de Hamas, de partij die zich het sterkst beroept op de rechte leer van de Islam, gewapenderhand de macht grijpt in de Gazastrook en daarbij zelfs niet schroomt om moslimbroeders op straat standrechtelijk te executeren, dan valt het masker af. Moslims mogen elkaar niet doden, maar als het zo uitkomt wordt de Koran kennelijk aan de laars gelapt. Wat overblijft is dezelfde ordinaire machtshonger die hun tegenstanders verweten wordt.
Een paar jaar geleden liep ik door de moderne straten van Tel Aviv en zag de ingewikkelde, westerse infrastructuur. Ik stelde mij toen al de hypothetische vraag: stel dat de Palestijnen hun zin kregen en dit alles moesten overnemen? Als nuchtere Hollander moest ik vaststellen dat het niet zou werken. Alles zou binnen tien jaar tot chaos, puinhoop en barbarij vervallen.
Helaas wil het in Gaza en op de Westoever ook niet lukken, daar zorgt Israël wel voor. Maar wie denkt dat het zonder de onderdrukking van Israël beter zou gaan met de Palestijnen, is naïef. Want ook de andere buren hebben grote regionale belangen. En daaronder valt uitdrukkelijk niet een welvarende, onafhankelijke Palestijnse staat. Die komt binnen de kortste keren onder controle te staan van Iran, Jordanië of Syrië.
Daar kan de Libanese regering helaas van meepraten.
Tags: hamas,
gaza
Geplaatst: 21:00:54u | Lengte: 407 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 9 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
03
feb
2006
kattebel uit israël (1)
Ik bevind mij momenteel in Israël, beste lezers. Ik moet bij anderen bedelen om internettoegang, dus ik houd het kort met kattebelletjes. Dit woord schijnt trouwens aan de terreur van de tussen-n te zijn ontsnapt, ziet u dat?
Welaan, de reis naar mijn uiteindelijke plaats van bestemming duurde bijna twaalf uur. Dat is best lang. Ik overwoog onderweg mijn belastingaangifte in te vullen. Dan vliegt de tijd, vooral in het vliegtuig. Maar mijn vrouw vond dat geen gezellig idee en daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in.
Maar goed, minstens een kwart van de totale reistijd is dus door de beveiliging gebruikt om te controleren of ik geen wapens, explosieven, messen, nagelschaartjes of andere potentieel gevaarlijke voorwerpen bij mij droeg. Sinds op 11 september 2001 met zakmesjes vliegtuigen zijn gekaapt neemt men geen enkel risico. Scanners, snuffelaars en strenge bewakers die je letterlijk het hemd van het lijf vragen. Alles en iedereen wordt doorgelicht.
En wat krijg je dan bij het eten aan boord van het vliegtuig? Een huiselijk metalen bestekje.
Tags: israël
Geplaatst: 18:33:46u | Lengte: 173 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 8 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
19
feb
2006
bijkomen van israël
U moet mij maar vergeven, maar ik zeur waarschijnlijk nog een paar dagen door over Israël. Dat soort verwerking schijn ik altijd nodig te hebben als ik daar ben geweest.
Mijn auto is in elk geval heel blij dat hij niet mee hoefde naar dat land.
Hier in Amsterdam krijgt mijn Mazda lekkere onderhoudsbeurten, vastgekoppeld aan hi-tech apparatuur. Bij een dealer met een strakke showroom, vol glanzende soortgenoten en gelikte folders. De monteurs werken met strakke schema's en checklijsten of ze geen boutje vergeten zijn vast te draaien.
Periodiek komen er streng kijkende inspecteurs om te controleren of er geen druppeltje olie door de vloeistofdichte vloeren is gekropen. Want het milieu mag niet te lijden hebben van mijn Mazda.
Althans niet in de garage.
In Israël hebben de auto's het veel minder luxe, hoe duur ze soms ook zijn. Daar zijn de garages er juist op ingericht om mettertijd een eigen olievoorraad in de grond te hebben. Een kleine foto-reportage...
Gevestigd in een duur pand...
Strenge milieu-eisen
Afgewerkte olie wordt zorgvuldig opgeslagen
In zulke gevallen vraag ik mij altijd af: waar doen wij in Nederland al die moeite voor?
Tags: israël,
garage,
milieu
Geplaatst: 19:15:54u | Lengte: 196 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 5 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
15
jul
2006
minister van staat is te laat
Hans van den Broek
Hans van den Broek (CDA), voormalig minister van Buitenlandse Zaken in de Lubbers-kabinetten, mocht vrijdagavond zijn zegje doen in
NOVA over het actuele conflict tussen Israël en Hezbollah. Van den Broek is sinds vorig jaar tevens Minister van Staat en dat suggereert toch een zekere wijsheid. Maar Hans liet het in dat opzicht afweten.
Gevraagd naar zijn mening over het huidige leed onder de bevolkingen van Zuid-Libanon en Noord-Israël, draaide hij het gesprek vrijwel onmiddellijk richting de bezette Palestijnse gebieden. Want Israël kwam qua compassie van de internationale gemeenschap helemaal niks tekort, zo vond hij.
Het zat Van den Broek dwars dat de internationale gemeenschap minder aandacht heeft voor de Palestijnse problemen dan voor Israël. Ook het huidige conflict had te maken 'met de volstrekt uitzichtloze bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël. Dáár zit de harde kern van het probleem en die wordt in feite niet geadresseerd.'
Het is natuurlijk altijd in iemand te prijzen wanneer hij het opneemt voor bevolkingsgroepen die lijden onder een bezettingsmacht. Israël moet inderdaad weg uit de bezette gebieden. Maar op dit moment was dit even niet het gespreksonderwerp. De Israëlische ambassadeur in Nederland, Harry Kney-Tal, had enkele minuten daarvoor geklaagd dat er geen aandacht was voor het lijden van de burgerbevolking in Noord-Israël en wél voor de Arabische burgerbevolking in Libanon. Van den Broek ontkende dit en schakelde binnen vijf seconden over naar zijn stokpaardje: het lijden van de Palestijnen op de Westbank en in de Gaza-strip.
Heel nobel van onze Minister van Staat. Heel makkelijk ook voor een voormalig minister van Buitenlandse Zaken, die tijdens zijn eigen ambtsperiode -toen hij effectief invloed kon uitoefenen- nauwelijks een poot heeft uitgestoken voor de Palestijnen. Ook tóen al waren de Palestijnse gebieden bezet, ook toen zuchtte de bevolking onder de Israëlische nederzettingenpolitiek. Maar Hans van den Broek had het destijds veel te druk met het plaatsen van Amerikaanse kruisraketten in Nederland. Tijdens de eerste Golfoorlog hielp hij Israël nog aan Nederlandse Patriot raketten. Misschien kan Hezbollah dus nog wat consultancy op raketgebied inhuren bij Instituut
Clingendael, want Hans is daar tegenwoordig voorzitter.
Het lijkt gewoonte te worden bij vergrijsde CDA-politici uit het verleden om ineens nachtenlang wakker te gaan liggen over het lot van de Palestijnen. Kennelijk vrezen zij het naderend Oordeel van hun Schepper en speelt hun geweten op. Want ook voormalig premier Van Agt maakt zich heden ten dage ontzettend druk over de Palestijnse medemens. Maar toen hij indertijd wérkelijk de macht had, was hij nog dikke vrienden met Israël. Hij gebruikte die vriendschap niet om zijn Israëlische collega's eens aan te spreken op hun gedrag in de door hen bezette gebieden. Van Agt moest naar de Tour de France kijken.
Het is treurig dat Van den Broek in zijn medeleven voor oorlogsslachtoffers niet verder komt dan de opmerking dat 'deze incidenten natuurlijk buitengewoon ernstig zijn'. Als Hans van den Broek nu eens aan de kant van álle oorlogsslachtoffers ging staan, in plaats van onderscheid te maken tussen bevolkingsgroepen. Dan vergeef ik hem misschien die kruisraketten nog wel...
Tags: israel,
libanon
Geplaatst: 20:20:59u | Lengte: 524 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 10 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
11
jun
2002
even lekker weg...
...in de warzone. Oftewel: een paar weekjes Israël. U zult het dus moeten doen met minder updates gedurende die tijd, al zal ik natuurlijk geen gelegenheid onbenut laten om even in te prikken op internet. Dus denk erom: ik
houd jullie in de gaten...
ga daar ook een nuttige cursus 'over water lopen' doen.
Geplaatst: 13:24:00u | Lengte: 55 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong |
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
19
jul
2006
bij ons, bij de jordaan
Vier jaar geleden heb ik het allemaal eens voor mezelf opgeschreven, in een poging het Midden-Oostenconflict te begrijpen. Ik zat met de laptop op schoot, op een schaduwrijk balkon in Nahariya. Ik keek uit over de zonovergoten daken van de stad. Tussen de huizen door kon ik nog net de Middellandse zee zien, die onverstoorbaar aan het strand lebberde. De zee had het geweld aan haar kusten al vele malen eerder langs zien komen en leek onverschillig geworden.
Ik niet. Ik kon mij de luxe van de onverschilligheid niet permitteren. Mijn Israëlische omgeving verlangde van mij dat ik het begreep. Liefst volgens de lokale logica en principes. Dat ging mij iets te ver. Ik hecht aan mijn eigen eigenwijze oordeel.
Deze week komen die oude essays (laat ik óók eens pretentieus zijn) mij goed van pas. Vooral in het begin van het conflict tussen Israël en Hezbollah, met de dodelijke verwoestingen in Libanon, had ik moeite om de angst en de ontberingen van de bevolking in Noord-Israël aan anderen duidelijk te maken. Want de Nederlandse media waren vooral in Libanon goed vertegenwoordigd. Terecht, maar de bewoners van Noord-Israël kregen pas serieus aandacht toen de raketten op Haifa vielen. Dat was tenminste lekker om de hoek voor onze correspondenten. En dan is het handig wanneer je de zaak al eerder een keer voor jezelf op een rijtje hebt gezet. Want wat
kunnen journaalbeelden manipulatief zijn als een mens voor z'n oordeel alleen dáárvan afhankelijk is...
Voor wie de stukken wil (her)lezen en ook
mijn visie beter wil begrijpen: ze staan
hier (deel 1) en
hier (deel 2).
Tags: israel
Geplaatst: 15:45:27u | Lengte: 272 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 19 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
13
aug
2003
klunzigheden

De Vara interviewt in
De Ochtenden de Palestijns-Nederlandse regisseur Hany Abu-Assad, maker van de film Ford Transit. Hij won daarmee in Israël op 19 juli de Spirit of Freedom Award.
Interviewer Bert van Slooten vertelt ons luisteraars dat de filmmaker is geboren in Nazareth, 'in de door Israël bezette gebieden'. Abu-Assad zit erbij en spreekt het niet tegen. Bert had zijn huiswerk moeten doen.
Nazareth ligt gewoon in Israël, niks bezette gebieden!
The Independent Media Centre - Palestine, een website die de bezetting vanuit Palestijns perspectief belicht, bespreekt de film naar aanleiding van het winnen van de prijs. Wie echter de link naar het verslag rechtstreeks opent krijgt te maken met een kennelijke hack van Israëlische zijde. Op de voorgrond verschijnt een dialoogvenster met daarin de tekst "Free
Israel from Palestinian Terror" en het is niet weg te klikken. Het browservenster staat ook meteen vast, vandaar dat ik de link
hier pas geef, dan kunt u kiezen of u dan nog wel wilt gaan kijken.
Goed, dàn maar naar een verslag van de prijsuitreiking op
Joods.nl, daar blijven Israëlische hackers waarschijnlijk wel van af. Inderdaad, het staat er ongeschonden. Maar hé, die tekst komt ons behoorlijk bekend voor! Hij vertoont grote overeenkomst met een bericht op
Planet.nl. Hier is in beide gevallen weer sprake van het klakkeloos overschrijven van een persbericht. Gebeurt zo vaak natuurlijk, maar ik ben er toch altijd wel voorstander van dat dit er eventjes bij wordt vermeld. Dan weten we tenminste met wiens mening we hier te maken hebben.
Zo kom je nog eens ergens op het net...
Geplaatst: 11:52:34u | Lengte: 269 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 5 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
09
jan
2003
gretta in het engels
The continuing story of Gretta Duisenberg.
In het NOS journaal van woensdagavond zagen wij 'hare excellentie' Gretta Duisenberg op visite bij Arafat. Samen verklaarden zij zich absoluut tégen de aanslagen op burgers in Israël en Palestina. Althans, dat was de intentie. Waarschijnlijk om misverstanden omtrent haar eerder geuite begrip voor zelfmoordaanslagen weg te nemen, legde Gretta haar eigen en Arafats standpunt nog eens duidelijk uit aan de pers:
"He's absolutely against it and even yesterday they
provided to do it again."
Ach, ze zal een beetje opgewonden zijn geweest, zo maar ineens naast Arafat. Maar direct daarna wéér:
"He will try to do as much as he can to
provide it."
Ai, missertje: 'to provide' betekent ondermeer 'verzorgen, ergens in voorzien'. En Gretta zal toch niet bedoelen dat Arafat nog meer aanslagen gaat 'verzorgen'? Weliswaar is Israël van mening dat hij dit inderdaad doet, maar zij had beter het woord
'prevent' kunnen bezigen, of desnoods 'provide
against'.
Misschien is het inhuren van een woordvoerder een ideetje voor Gretta? Dat scheelt een paar mud steenkolen-Engels en een hoop misverstanden.
Niet dat ik het zelf nou zoveel beter zou kunnen, maar
ik ben dan ook niet zo gek om naast Arafat te gaan staan...
Lekker weer een spijkertje op laag water gevonden...
Geplaatst: 15:07:01u | Lengte: 214 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 10 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
23
aug
2004
flarden vakantie 6
... Ik zie onderweg in 't flitsend voorbijgaan een veldje dat met grafzerken is omheind. Alsof een baas tegen een dwaas had gezegd: "Raap alle stenen van de grond en stapel ze tot een muurtje." En dat de dwaas in zijn onwetend enthousiasme ook de zerken van de naburige begraafplaats had geruimd. Dàt waren nog eens stenen, dáár kon je tenminste wat mee. Enkele geiten stonden sloom kauwend de opschriften te lezen, leek 't wel
... Groeten uit Israel.
Geplaatst: 12:45:00u | Lengte: 79 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 3 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
17
aug
2004
flarden vakantie 3
Dana International
“Hoe gaat het eigenlijk met Dana International? U weet wel, de tot vrouw verbouwde Israëlische winnares van het Eurovisie Songfestival van enkele jaren geleden. Nou, ik heb haar nu eens van dichtbij gezien en er zijn nog geen tekenen van fysiek verval. Ze ziet er in elk geval beter uit dan onze eigen Kelly, maar dat is geloof ik niet zo moeilijk. Qua carrière heeft ze het hoogtepunt wel gehad, want ze is ingezakt tot een 'Dana Local' die het kennelijk vooral moet hebben van optredens bij plaatselijke braderieën, zoals hier in Nahariya, zeg maar het Wijk aan Zee van Israël.
Een Dana-volgeling
Samen met haar vier fijne, in witte overalls gestoken dancing boys zet Dana nog steeds een wervelend nietszeggende show neer met bonkende discodeuntjes. Het wervelen gebeurt door de boys. Zij zwaaien zwetend met witte vlaggen op de maat van de muziek. Het nut van dit vendelzwaaien ontgaat mij, want koeler wordt het er niet van.
En fans heeft Dana zowaar ook nog. Een extreem zwaarlijvige aanbidder overhandigt haar een uitbundige bos gladiolen. Het is een jongeman, maar aan zijn verwijfde mimiek en lichaamsbeweging te zien overweegt hij eveneens te migreren naar het andere geslacht. Ik krijg medelijden met hem: dit streven kan alleen maar uitlopen op een desillusie, want hij is een lubberende zitzak op gympen. Hier is geen beginnen aan. Weliswaar zijn de doktoren tegenwoordig erg knap in die dingen, maar je kunt ook overvragen.
Groeten uit Israël.”
Geplaatst: 16:00:00u | Lengte: 247 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 5 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
03
mrt
2008
Piepelen
Gaza
[klik voor vergroting]
Vandaag zag ik een overeenkomst tussen Geert Wilders en de Hamas in de Gaza strook. Dat zal hij niet leuk vinden, want hij is heftig pro-Israël. Dat vind ik zelf ook niet leuk, want ik wil het niet over die man hebben. Maar het moet nu maar even. Het is voor de goede zaak.
De overeenkomst was de volgende: je doet iets waarvan je weet dat het heftige en buitenproportionele reacties gaat opleveren. Zoals het maken van een film die de Islam beledigt of het afschieten van raketten op het zuiden van Israël.
Het is vechten tegen de bierkaai, maar toch doe je het. Je vindt dat de andere partij onderdrukt en terroriseert, maar toch doe je het. Je geeft de tegenstander een excuus om jou te grazen te nemen, maar toch doe je het.
Vanaf de andere kant bekeken is er eveneens geen enkele rechtvaardiging te bedenken. Als beledigde moslim kun je natuurlijk gewoon je schouders ophalen over dat kleine keffertje in het parlement van een landje waarvan je niet eens weet waar het ligt. Maar ja, je kunt je niet laten piepelen door die gast, anders is het einde zoek.
Als premier van de machtige staat Israël kun je ook iets verstandigers verzinnen dan het
afknallen van meer dan tachtig burgers omdat je twintig raketten om je oren krijgt. Waar je het in alle eerlijkheid trouwens zelf naar hebt gemaakt. Maar ja, je kunt je natuurlijk niet laten piepelen door die gasten, anders is het einde zoek.
Schouders ophalen...
Het droevige resultaat van al die grote ego's, lange tenen en korte lontjes zijn tientallen dode burgers die er feitelijk weinig mee te maken hadden. Maar daar zitten Wilders, Olmert en Hamas niet mee. Je wilt immers niet de geschiedenis in als gepiepelde parlementariër, premier of Palestijn. Dat zou pas echt een ramp zijn natuurlijk!

Travel deals...
Tags: gaza,
israel,
hamas,
olmert
Geplaatst: 16:08:41u | Lengte: 315 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 6 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
14
jul
2006
hezbollah: masker van syrië en iran
Libanon is toch maar gezegend met een terreurbeweging als de Hezbollah. Onschuldige burgers mogen nu de klappen opvangen die door fanatieke mannen met baarden zijn geprovoceerd. Vreemd genoeg krijgen ze in Nederlandse media en politiek blijkbaar nog de symphatie die een 'underdog' vaak ten deel valt. Men zou er beter aan doen ál het oorlogsgeweld te veroordelen in plaats van alleen te hameren op 'actie' tegen het Israëlisch geweld in Libanon.
Zo vraagt PvdA kamerlid
Koenders zich af waarom de internationale gemeenschap passief toekijkt terwijl 'zich in Gaza en Libanon een drama voltrekt'. Van deze buitenlandspecialist had ik een dieper inzicht verwacht. Een minder eenzijdig inzicht op z'n minst.
Ik zal de laatste zijn om in alle gevallen de ijzervretersmentaliteit van het Israëlische leger te verdedigen. Maar op dit moment blijft de terreur die de Hezbollah al jarenlang over de bevolking in het noorden van Israël uitoefent toch wel érg opvallend buiten beschouwing bij diverse 'opiniemakers'. Wanneer je bombardementen van Israël aan de kaak stelt, gebiedt de objectiviteit dat je ook de activiteiten van Hezbollah eens kritisch onder de loep neemt.
raketten uit het noorden
De aanvallen met Katjoesja-raketten door Hezbollah op het noorden van Israël zijn al zeker vijftien jaar gaande. In de grensplaats Kiryat Shmona weten ze ervan mee te praten en daar zijn in de loop der tijd al vele slachtoffers gevallen. Ook nu zijn tweehonderd families uit Kiryat Shmona gedwongen de stad te ontvluchten.
Twaalf jaar geleden werd een schooljongen op het strand van Nahariya in noord-Israël tijdens het joggen gedood door een Katjoesja-raket. Gistermorgen werd in Nahariya een veertigjarige vrouw gedood en vielen er 29 gewonden, waaronder ook kinderen. Vrouwen en kinderen moet je namelijk altijd noemen in oorlogsberichtgeving, zo leid ik af uit de krantenartikelen over Libanon.
schuilkelders
In Libanon is het toeristenseizoen naar de filistijnen (woordspeling). In Noord-Israël eveneens. Hotels hebben de opdracht gekregen hun gasten naar huis te sturen, natuurreservaten en toeristische attracties zijn gesloten. Tientallen families ontvluchten de stad Nahariya. Het leger heeft inwoners in een strook van vijftien kilometer vanaf de Libanese grens opdracht gegeven in de schuilkelders te blijven zitten. Burgemeester Jackie Sabag van Nahariya heeft de inwoners opgeroepen hieraan vooral gehoor te geven.
Leed onder de burgerbevolking is er dus aan beide zijden. Hezbollah is momenteel de directe aanstichter van dit leed. Van gespecialiseerde politici in Nederland mag je verwachten dat zij doorzien dat Hezbollah niet een klein clubje zielige strijders is dat zich wanhopig verzet tegen het grote boze Israël. Zij zijn 'het masker' voor Damascus en Teheran.
de echte spelers
Misschien kan kamerlid Koenders zich eens afvragen waar die tienduizend Katjoesja-raketten vandaan komen. Dan beseft hij dat Hezbollah door landen als Syrië en Iran wordt ingezet om verkapt oorlog te voeren tegen Israël. Wellicht kan hij zich ook eens verdiepen in de vraag hoe het 'toevallig' zo komt dat Hezbollah een tweede front in het noorden opent, terwijl vanuit de Gaza-strip in het zuiden al wekenlang eveneens raketaanvallen op Israëlische burgers worden uitgevoerd. Daar zit een regie achter. Niet van Hamas of Hezbollah, maar van grote spelers als Syrië en Iran. Libanon wordt misbruikt als slagveld voor Teheran en Damascus.
Hopelijk realiseren Koenders en kornuiten zich op tijd in welke richting deze ellende nog kan escaleren. Met alleen druk op Israël komen ze er niet. Dit conflict vereist eveneens flinke pressie door de internationale gemeenschap op Syrië en Iran. Want dát zijn de échte spelers in deze oorlog.
Tags: hezbollah,
israel
Geplaatst: 13:20:22u | Lengte: 586 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 18 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
15
jun
2002
joodse bruiloft
Vandaag voor u het uitgebreide verslag van de
Joodse bruiloft en wat daar allemaal nog bij komt kijken. Dat is natuurlijk weer een nieuwe aflevering uit de serie
'Bij ons, bij de Jordaan'.Tevens heb ik gisteravond met gevaar voor eigen leven op een terras gezeten. En ik vroeg mij af: krijgen de serveersters hier in Israël gevarentoeslag?
Geplaatst: 13:17:00u | Lengte: 59 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong |
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
08
jan
2009
Van Bommel afgestraft
Van Bommel: straf.
Heb je nu je zin Van Bommel? Zie je: dat komt er nou van! Nu mag je van
rabbijn Evers niet op de Auschwitz-herdenking komen! Je hebt daar niets te zoeken volgens hem. Want Auschwitz was een explosie van haat tegen onschuldige mensen en dat begrijp jij kennelijk niet. Israël verdedigt zijn inwoners. Tijdens die demonstratie was er zoveel haat tegen Israël, dat het niet verstandig zou zijn als je bij die herdenking je gezicht laat zien.
Ik citeer (ietwat vrij) nog steeds de rabbijn.
Het kronkelig denktraject van sommige mensen kan ik niet volgen. Waarschijnlijk is de rabbijn in de veronderstelling dat Harry van Bommel zich al het hele jaar heeft verheugd op die Auschwitz-herdenking. Dat hij hem hiermee straft.
Of Evers is bang dat het SP-kamerlid daar keihard 'Intifada, intifada' gaat roepen. Terwijl Harry dat toch altijd volkomen geweldloos bedoelt!
Harry zit nu uit te huilen bij Gretta en Anja. De straf is ook wel buitenproportioneel zwaar. Maar dat had hij kunnen weten. Zo doen ze dat nu eenmaal binnen de cultuur van rabbijn Evers. Hij mag nog blij zijn dat hij geen fosforgranaat door z'n brievenbus heeft gekregen.
Hoe komt de rabbi er toch bij om een relatie te leggen tussen de genocide van ruim een halve eeuw geleden en het huidige optreden van Israël in de Gaza-strook? Met andere woorden: als je zelf onnoemelijk geleden hebt, is het dan akkoord om ook een ander te laten lijden? Het droevig resultaat zal zijn dat je eigen lijden steeds minder serieus genomen wordt.
Eigenlijk is het optreden van rabbijn Evers dus helemaal niet goed voor de nagedachtenis van die miljoenen holocaustslachtoffers.
Bij nader inzien lijkt het me onverstandig dat rabbijn Evers naar die Auschwitz-herdenking komt.
Uit de agenda van Harry van Bommel (bron: website SP). Laat hij trouwens eerst maar eens leren hoe je Auschwitz schrijft...
En dan nog dit:
Vanmorgen werd mijn tweede
hometown Nahariya, in het noorden van Israël, vanuit Libanon beschoten met raketten. Deze zijn vermoedelijk afgevuurd door een Palestijnse groepering. Dus later niet zeuren over wie er is begonnen.
In de Jabotinskistraat staat het huis van mijn schoonmoeder, daar wonen we vaak. Honderd meter verderop sloeg een van de raketten door het dak van een bejaardenhuis. Verschillende mensen raakten licht gewond. Ze hebben 'ons' huis dus maar net gemist.
Waar bemoeien die Palestijnen zich mee? Als het nodig is ben ik zelf mans genoeg om mijn schoonmoeder aan te pakken!
Tags: holocaust,
herdenking,
rabbijn,
sp,
nahariya,
israel
Geplaatst: 20:38:42u | Lengte: 417 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 8 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
18
aug
2004
flarden vakantie 4
Klaar voor 't ontbijt
“Ik heb een leuke vakantiehobby gevonden:
weapon spotting. Dat is geinig en niet al te inspannend met die hitte, want de wapendragers lopen hier bij bosjes. Je ziet ze op de meest onverwachte plaatsen. Zoals op de camping waar ik een nachtje doorbracht. Daar trof ik machopappa aan 't ontbijt, het wapen omgegord, op alles voorbereid, klaar voor de strijd. Wanneer hij om de humus vroeg wisten zijn kinderen niet hoe snel ze die moesten aangeven. Kijk, zo heb je als doorsnee lullige huisvader toch een beetje het idee dat je óók je steentje bijdraagt aan de staatsveiligheid.
Groeten uit Israël.”
Geplaatst: 00:37:00u | Lengte: 104 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 14 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
17
jan
2009
Het begrijpen van geweld
Foto: Thomas Schlijper
Als je iets begrijpt, betekent dat nog niet dat je er begrip voor hebt. Want dat laatste houdt een zekere goedkeuring in. Ik begrijp bijvoorbeeld dat Israël extreem geweld toepast in Gaza, ik keur het ten stelligste af. Als je iets begrijpt, weet je waarom het gebeurt en kun je er rekening mee houden bij het zoeken naar een oplossing.
De joden lijden onder een zeer lange historie van vervolging, discriminatie, racisme en massale uitmoording. Die beperkt zich niet tot de holocaust. In heel veel literaire boeken die we tegenwoordig lezen en die direct of zijdelings over joodse families gaan, worden we geconfronteerd met pogroms in allerleid uithoeken van de wereld, met racisme tegenover joden, met massamoord en vervolging. Zie bijvoorbeeld
'Het lot van de familie Meyer' van Charles Lewinsky en
'De dagen van Lazarus' van Aleksandar Hemon.
De jodenhaat bestaat tot op de dag van vandaag. Een
ontluisterende bloemlezing komen we tegen in het artikel van historicus Bert de Bruin op zijn weblog, dat hij schreef naar aanleiding van de lezersreacties op een
bericht in de Telegraaf. Het bericht ging over de verdwijning van Sonja Kohn, een belangrijke dame in de beleggingswereld. Ze wordt geassocieerd met de fraude van Madoff.
Maar louter het feit dat mevrouw ultra-orthodox joods was, gaf menige Telegraaflezer de kans om weer eens ongeremd zijn anti-semitische gevoelens te spuien.
Handen in de zakken
Daarnaast kunnen we kennisnemen van de anti-semitische spreekkoren tijdens de anti-Israëldemonstraties ('Hamas, Hamas, joden aan het gas'). Ongewild onderstrepen de 'demonstranten' daarmee de absolute noodzaak van het bestaan van de staat Israël.
Er moet tenminste één land in de wereld zijn waar joden gevrijwaard worden van dit soort haat.
Nederland, dat zich altijd op de borst klopt over zijn sterke rechtsstaat en multicultiraliteit, de zetel van het Internationale Strafhof, de voorvechter van de mensenrechten, had een tweede alternatief kunnen zijn. Maar het huidige Nederland staat er met de handen in de zakken bij en kijkt ernaar. Want
ingrijpen kon wel eens tot teveel gedoe leiden.
Prijs
De lange historie van jodenhaat en de huidige oprispingen daarvan verklaren (niet rechtvaardigen!) voor een belangrijk deel het buitenproportionele geweld dat Israël gebruikt tegen z'n tegenstanders. In het
dagblad Trouw werd dit goed verwoord door Midden-Oostenkenner Asher Susser: "Israël moet continu vastberadenheid tonen, een wil om zichzelf te verdedigen. En het moet van degenen die Israël aan willen vallen een prijs eisen die ondraaglijk is."
Nummer
Maar eigenlijk is er geen Midden-Oostendeskundige voor nodig om het te begrijpen. Jaren geleden zat ik eens in de wachtkamer van een gezondheidscentrum in Israël. Naast mij zaten oude vrouwtjes te wachten, in zomerse bloesjes met blote armen, want het was warm. Op al die onderarmen stonden tatoeages met het nummer dat ze overhielden uit het concentratiekamp. Die mensen laten dat niet nog een keer gebeuren. Na al die eeuwen moet het maar eens afgelopen zijn. En dus hebben ze een van de sterkste legers ter wereld, om iedereen die ze naar het leven staat de hoogste prijs te laten betalen. Net zoals zij dat altijd zelf hebben moeten doen.
Dat kan en moet je begrijpen. Let wel: niet goedpraten. Er zijn andere oplossingen dan geweld.
Een vreedzame oplossing zal het volk van Israël vooral ook in ethisch opzicht goeddoen. Want zestig jaar in staat van oorlog leven brengt, zoals we kunnen zien, niet het beste in de mens boven.
En dan nog dit:
Voor luchtiger proza kunt u vandaag terecht bij mijn
column op Eeuwig Weekend.
Tags: israel,
joden,
jodenhaat,
geweld,
anti-semitisme,
midden-oosten,
pogroms,
historie
Geplaatst: 16:39:57u | Lengte: 594 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 10 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
25
sep
2002
gretta's geneuzel
Gretta Duisenberg-Bedier de Prairie (even mijn tong weer recht leggen) vindt dat wanneer Irak moet voldoen aan VN resoluties, Israël dat ook moet doen. Anders moet het Europese Associatieverdrag met Israël maar worden opgezegd.
Heb je dat met Wim overlegd, Gretta? Dit verdrag omvat namelijk ook relaties met de Europese Investeringsbank en zodra het woord 'bank' ergens in voorkomt zou ik dat toch maar even met manlief kortsluiten.
Dat Israël zich moet terugtrekken uit de Palestijnse gebieden is het grootste deel van de wereld met je eens, zelfs de meerderheid van de Israëlische bevolking. Al op 22 november 1967 werd Israël in VN-resolutie 242 opgeroepen om zich terug te trekken uit de gebieden die werden bezet tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967. Deze resolutie heeft overigens betrekking op de veroverde gebieden in het algemeen, en is niet specifiek gericht op de Palestijnse. Maar is het niet veel constructiever om dit soort polarisatie te vermijden en het probleem Irak gescheiden te houden van het conflict tussen Israëlis en Palestijnen? De resoluties tegen Irak zijn namelijk van een geheel andere orde, leggen Irak
verplichtingen op, terwijl het bij de resoluties tegen Israël gaat om
oproepen iets te doen of na te laten. Zo werkt dat namelijk wanneer de inhoud van de resoluties is beïnvloed door de belangen van de Verenigde Staten. Niet eerlijk, maar helaas politieke realiteit.
Dat dreigen met opzeggen van het Associatieverdrag gaat niet werken, Gretta. Dat kan ik je nu al vertellen. Daar haalt Sharon zijn schouders over op. Zo is de mentaliteit daar. Europa bestaat in Israëlische ogen uit een stelletje softies dat niet in de gaten heeft hoe complex de problemen werkelijk zijn. Zij huldigen nu eenmaal de opvatting dat je je temidden van een vijandige Arabische wereld geen moment zwak kunt tonen. Dat je hard terug moet rammen bij het minste geringste dat je wordt aangedaan. Over de juistheid van dat standpunt valt natuurlijk te discussiëren, maar nu juist niet met hen! Zij ervaren de Palestijnse buren als onbetrouwbare gesprekspartners die hen de zee in drijven zodra ze de kans krijgen. En bloedige bomaanslagen zijn niet de methode om hun te overtuigen van het feit dat ze daarin ongelijk hebben.
Er bestaan vele tientallen VN-resoluties die met name het gedrag van
Israel in de bezette gebieden veroordelen. Wanneer de Verenigde Staten niet vele malen gebruik had gemaakt van zijn vetorecht waren dat er nog veel meer geweest. Israël lapt ze allemaal aan de laars. En strategisch gezien is dat vanuit hun optiek nog logisch ook. Terugtrekking zonder dat daar de garantie op veilige grenzen tegenover staat, zonder dat hun bestaansrecht in de regio wordt erkend zal hun brengen in de positie van 'sitting duck'. Dat is de kern van de zaak. Alle andere kwesties, zoals die van Jeruzalem, de Golanhoogte, de nederzettingen, het recht op terugkeer of compensatie van vluchtelingen zijn in wezen bijzaak, onderhandelingswisselgeld.
Israël is in het Midden-Oosten het bruggenhoofd van de Verenigde Staten. Ze hebben de zekerheid dat de VS altijd achter hen zal staan wanneer het aankomt op hun elementaire bestaansrecht. Vanuit die machtspositie kan men zich eindeloos veel permitteren. Daar spelen veel grotere belangen dan de situatie van die arme, maar ook door de Arabische landen als lastig beschouwde Palestijnen.
Moeten we dit dan allemaal maar laten gebeuren? Nee, Greta, vanuit Europa kunnen we best wat doen. Palestina is geen lid van de Verenigde Naties, heeft alleen maar de status van 'waarnemer'. Men kan bij mijn weten dus geen resolutie aan de broek krijgen waarin de terroristische aanslagen op de Israëlische bevolking worden veroordeeld. Kijk, en dát zouden de gewone mensen in Israël nu ook wel eens graag zien: dat Europa óók eens vooraan staat om dát soort zaken scherp te veroordelen en Arafat daarover stevig op z'n vestje te spugen.
Solidariteit is een prima zaak. Maar wees dan solidair met gewone mensen, in welk land ze ook wonen. Selectief mededogen zet geen zoden aan de dijk. De gewone Palestijn wiens huis net met de grond gelijk is gemaakt zit niet te wachten op dat truttige vlaggetje dat jij op je balkon van je dure huis in Amsterdam Zuid laat wapperen. Dat komt alleen maar in de propagandakraam te pas van extremistische fanatici. Je polariseert er lustig op los. Stel je liever een meer bescheiden doel, zoals het bevorderen van de dialoog tussen sympathisanten van beide partijen die in Nederland woonachtig zijn. Want de gewone burgers van Nederland, als je tenminste enig benul hebt wie dat zijn, zitten er niet op te wachten dat je dit vuurtje ook nog eens binnen onze eigen grenzen aanblaast.
Naast salonrevoluties zijn er nu ook salonresoluties
Geplaatst: 23:14:21u | Lengte: 783 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 5 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
06
mrt
2002
lekkere handel
Ik heb zojuist (nou ja, de afgelopen dagen dan) een doos sinaasappelschillen genuttigd. Aanvankelijk wat bitter, maar het wende snel. Zolang ze er maar chocolade omheen doen zit er kennelijk zelfs handel in GFT-afval. Slim bekeken.
Verkrijgbaar bij de Tax-Free van Tel-Aviv.
Wie weet wat ze daar nog meer in chocola verpakken. Die rumbonen laatst smaakten wel erg naar rubber kogels.
Jammer eigenlijk dat Israël
Pesach viert in plaats van Pasen. Hadden we Sharon met chocolade kunnen overgieten en als Paashaas in de etalage kunnen zetten. Geef maar toe, u ziet het ook: hij heeft er de kop voor!
ondertussen maken wij ons zorgen
Geplaatst: 14:54:00u | Lengte: 105 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
24
aug
2004
flarden vakantie 7
... De bodem van deze heilige grond bestaat uit een mengsel van kalk en zand. Het stof stuift in de zeldzame zuchtjes warme wind en hecht zich aan alles. Er is geen water dat het bindt, geen gras of asfalt dat het overal bedekt. Zoals bij ons, in de aangeharkte polder.
De hitte van het heilige land brengt alles direct na oplevering in verval. Het oxideert, bladdert af, verzakt, raakt uit het lood, smelt, barst, scheurt, verweert, verbleekt, verzengt, verkruimelt.
Ik rijd in het stikkedonker over de kronkelende, klimmende, dalende autoweg. De belijning op het asfalt is nauwelijks waarneembaar. Opgelost in de zwarte zachte teer
... Groeten uit Israel.
Geplaatst: 00:47:00u | Lengte: 107 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 4 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
21
dec
2006
de palestijnse afgang
Palestijnen: minder bloed voor militanten.
Foto: BBC.
Ik had de afgelopen week geen tijd om aandacht aan ze te besteden, maar nu moet het er maar even uit: het
is toch wat met die Palestijnen! Hamas en Fatah schieten in de Gazastrook elkaar het licht uit de ogen en premier Olmert van Israël staat erbij als lachende derde. Die deed niet eens moeite om zijn leedvermaak te verbergen toen hij aankondigde weer te gaan onderhandelen met de Palestijnse president Mahmoud Abbas. Hij weet dat het toch nergens toe leidt en zo heeft hij het graag. Door de huidige machtsstrijd tussen premier Haniyeh en president Abbas is de eigen Palestijnse staat tenminste weer een stukje verder weg.
Ondertussen mogen de Palestijnen zich wel eens goed achter de oren krabben. Want het beeld dat zo'n halve burgeroorlog oproept kan voor de rest van de wereld nauwelijks een aansporing zijn om hun legitieme aanspraken op een eigen staat en ontruiming van de bezette gebieden met vertrouwen te steunen.
Je kunt immers toch niet in ernst beweren dat het tot de tanden bewapend zootje ongeregeld dat zich schietend door de straten van Gazastad beweegt ook maar enigszins in staat moet worden geacht een eigen staat te runnen. Laat staan dat ze op termijn nog eens het Israëlisch grondgebied kunnen overnemen, zoals Hamas uiteindelijk wil.
Straks loopt het nog dermate uit de hand dat de gewone Palestijnse burger, die zoals gewoonlijk weer het slachtoffer is, nog liever ziet dat Palestina definitief wordt ingelijfd bij Israël. Dan hebben ze misschien eindelijk rust. Nu al hebben ze weinig trek om nog langer bloed te geven voor de gewonden van de schietpartijen,
meldt de BBC. Dat bloed wordt toch maar in hun eigen straten verspild. En ze hebben ergens gelijk, want dit alles is een regelrechte afgang.
Tags: midden-oosten
Geplaatst: 13:55:24u | Lengte: 297 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 2 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
28
mrt
2006
sluikreclame in aquarium
Gisteren kreeg ik een berichtje van collega Bert de Bruin, van
Dutchblog Israël. Hij wees mij op een artikel bij
Sky News en schreef:
Twee vissen in Liverpool zijn uitgeroepen tot 'een boodschap van God' (d.w.z. Allah), omdat de kleuren op hun rug de Arabische woorden voor Allah en Muhammad zouden vormen. God zij dank staan er geen cartoons op hun rug.
Inderdaad, wanneer je als religie verlangt dat je respectvol wordt behandeld, moet je niet met
dit soort dingen komen. Dat is vragen om cartoonkwesties. Of doet de moslimwereld tegenwoordig óók aan 1 aprilgrappen?
Meneer Al-Waqedi ontdekte de vissen bij een plaatselijke dierenwinkel. Hij kocht ze en bracht ze onder in het aquarium van een vriend, wiens huis toevallig dicht bij de moskee lag. Sindsdien wordt de deur platgelopen bij de arme man, want iedereen komt kijken. En z'n vrouw maar theezetten...
De imam van de Al-Rahma moskee in Liverpool, sheik Sadek Kassem, zag de vissen met opdruk direct als een 'teken' en een 'bewijs' van God.
Ik stel mij zo voor dat inmiddels het hek van de dam is. Dagelijks komen bij de imam nu mensen langs met dieren die voorzien lijken van een dessin met heilige teksten.
De keuring is streng. Imam Kassem heeft het er maar druk mee en moet menig gelovige teleurgesteld naar huis sturen:
"Deze paling is alleen leesbaar als je hem op z'n kop houdt, dat telt niet!"
"Uw kanarie huilt tranen van bloed? Verkeerde godsdienst! U moet bij de pastoor verderop zijn."
"Deze vis bevat een spelfout!"
Het laatste nieuws is dat er in de Rotterdamse haven een goudvis is gesignaleerd met het portret van professor Pim. Matt en Marco zitten met hun netje klaar aan de kade...
Tags: islam,
vis
Geplaatst: 12:42:53u | Lengte: 291 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 7 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
01
aug
2006
manipuleren met lijken
Israëlisch strooibiljet ter waarschuwing
van Libanese burgers.
Er zal wat afgevloekt zijn op het Israëlische
Government Press Office na het
fatale bombardement in Qana.
"Hoe praten we dát nou weer recht?"
Want in een oorlog gaat het niet zozeer om het aantal burgerslachtoffers dat valt, maar hoe zoiets óverkomt in de media, of je de publieke opinie tegen je krijgt. En wat die publieke sympathie betreft is Israël druk bezig tegelijk met Libanese infrastructuur ook z'n eigen glazen in te gooien.
Er komt een moment waarop de Israëlische regering -zij het niet openlijk- inziet dat het misschien beter was geweest om de rakettenregen van Hezbollah maar over zich heen te laten komen en de burgers in Noord-Israël voor een tijdje de schuilkelders in te sturen. Het is natuurlijk even slikken om dan een paar weken als 'watje' te kijk te staan, want de supermacht Israël hoort zoiets niet te pikken. Maar het sympathie-saldo zou uiteindelijk dik positief zijn geweest.
slim incasseren
Ten eerste staat Hezbollah in dat geval als boosdoener voor de wereld te kijk. Er vallen veel minder burgerslachtoffers. Waarschijnlijk ook aan Israëlische zijde minder dan nu. Immers, de Israëlische aanvallen op Libanon zijn voor de terroristen een legitimatie om door te gaan met het afvuren van Katjoesja's. Als ze die legitimatie al nodig hadden. Achteraf bezien was het dus publicitair beter geweest om heel Noord-Israël maar in de schuilkelders en daarmee in de slachtofferrol te stoppen. Dat doet het nu eenmaal goed in de publieke wereldopinie.
Ten tweede zou zijn vermeden dat de tegenstanders, waaronder Syrië en Iran, een goed beeld krijgen van de effectieve slagkracht van het Israëlische leger tegenover milities als Hezbollah en welke strategieën in de toekomst eventueel het beste zijn om daarmee om te gaan. Israël heeft zich onnodig in de kaart laten kijken. Alle vijanden van Israël in het Midden-Oosten steken daar ongetwijfeld het een en ander van op.
Ten derde is de strategie van incasseren -zeker als je het slim en berekend doet- een stuk goedkoper dan die gigantische hoeveelheid bommen en granaten. Om nog maar te zwijgen over het aantal gespaarde mensenlevens.
Moet Israël dan maar de Hezbollah-agressie onbeantwoord over zich heen laten komen? Ja, waarschijnlijk wél in militaire zin. Want het land beschikt daarnaast over een perfect geoliede publiciteitsmachine die buitenlandse reporters inpakt waar ze bij staan. Dit krachtige 'wapen' is eveneens niet fris, maar er vallen tenminste geen doden bij.
Israël heeft het recht zich te verdedigen tegen agressie van buitenaf. Maar de middelen die de regering daarvoor kiest zijn inmiddels dermate contraproductief, dat daar in de publiciteit niet meer tegenop te manipuleren valt.
libanoscopie
Het is zeer wel mogelijk dat Hezbollah vanuit Qana raketten heeft afgevuurd. Het ministerie van Defensie heeft
een filmpje geknutseld dat dit moet aantonen. Zónder de harde acties van het leger in Libanon was dit filmpje stukken overtuigender geweest dan nu.
Ook beweert de Libanese website
'Libanoscopie dat Hezbollah raketinstallaties op het gebouw in Qana had staan en dat het hele drama dus een smerig opzetje was.
Voor degenen die het Frans beheersen, Libanoscopie schrijft letterlijk:
Sachant très bien qu’Israël n’aura pas d’état d’âme pour bombarder des cibles civiles, des militants du Hezbollah ont installé une base de lancement de roquettes sur le toit d’un immeuble à Cana et y ont entassé des enfants infirmes dans la ferme intention de voir une réplique de la part de l’aviation israélienne et créer une nouvelle situation, utilisant le massacre de ces innocents pour reprendre l’initiative des négociations. *)
Aan Israëlische zijde wordt dit natuurlijk
graag geciteerd, maar dat is dweilen met de kraan open: het beeld van een dood kind in de armen van een hulpverlener is nu eenmaal vele malen indringender en overtuigender. [
via].
Achteraf
vraagtekens zetten bij het bloedbad helpt ook niet.
verspeeld krediet
Israël is dus hard bezig het laatste beetje krediet en sympathie te verliezen dat het land nog restte. Voortvarend en constructief meewerken aan een vreedzame oplossing voor de problemen in het gebied is de enige mogelijkheid om daarvan nog iets terug te winnen. De regering kan haar burgers waarschijnlijk geen groter plezier doen.
Nu lijdt die bevolking niet alleen onder de oorlog, maar ook nog eens onder de woede van de wereld. Weliswaar een woede die aan alle kanten professioneel is gemanipuleerd door de altijd bloedbeluste media, maar het is een hele toer om je daarvan als nieuwsconsument voortdurend bewust te zijn.
*) Vertaling:
"In het besef dat Israël geen zin heeft om burgerdoelen te bombarderen, hebben militanten van Hezbollah een raketlanceerinstallatie op het dak van een gebouw in Qana geïnstalleerd en heeft men daarin gehandicapte kinderen bijeengebracht met de uitdrukkelijke bedoeling om een antwoord van de Israëlische luchtmacht uit te lokken. Hiermee zou een nieuwe situatie worden gecreëerd. De slachting van onschuldigen kon worden gebruikt om het initiatief in de onderhandelingen te herwinnen."Tags: israel,
hezbollah,
qana
Geplaatst: 18:14:46u | Lengte: 834 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 33 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
10
mei
2008
Feesten met veel vlees en vlaggen
Luftwaffenmusik
Zoals bij ons worst- en bierfabrikanten ons voorzien van toeters en petjes tijdens voetbalkampioenschappen, zo had hier de grootste bank bij iedereen een nationale vlag door de brievenbus gepropt. Aan het balkonhek hangt nu de blauw-witte vlag met de davidsster. Maar hij wil niet buitengaats blijven hangen, de wind klapt hem telkens over de reling naar binnen. Alsof hogere machten duidelijk willen maken: Israël prima, maar wél binnen de oorspronkelijke grenzen. Dit signaal wordt echter in dit land doorgaans niet opgepikt. Het patriottisme wappert overvloedig van alle gebouwen en ontelbaar veel auto's. Trots op Israël. Rita Verdonk zou kwijlen van jaloezie.
De viering van de Onafhankelijkheidsdag, het zestigjarig bestaan van Israël, begon woensdagavond om acht uur en duurde de hele volgende dag. De enige die er niet van kon genieten was premier Olmert, want hij is verwikkeld in een corruptieschandaal. De media kunnen er geen genoeg van krijgen. Avonden lang is het scherm gevuld met deskundigen die speculeren over zijn schuld. Ondertussen zit de rest van het land massaal te barbecueën.
Het is druk in Nahariya woensdagavond. De hoofdstraat, Sderot Ga'aton, is de Kalverstraat op Koninginnedag. Kinderen draven rond met knipperende veelkleurige led-lampjes, eten suikerspinnen en besproeien elkaar met een soort kerstsneeuw uit grote spuitbussen. De toegangen tot de straat zijn afgezet met hekken. Iedereen die er langs wil wordt gecontroleerd op eventueel Palestijns vuurwerk. Het feestje moet tenslotte niet te heftig worden. Af en toe passeren enkele zwaarbewapende soldaten, maar zij vallen weg in het feestgedruis.
Op een pleintje speelt een Duitse fanfare
Op een podium op een pleintje speelt een Duitse fanfare. Het Luftwaffen Musik Korps uit Karlsruhe. Alle Menschen werden Brüder, het Israëlische volkslied, Abba en Israëlische evergreens. Ze maken een goede beurt. Het publiek applaudisseert en danst uitbundig. Tegenwoordig zijn de relaties met Duitsland blijkbaar uitstekend. Het korps speelt perfect, gedisciplineerd en gaat op een teken van de dirigent beleefd staan op het applaus in ontvangst te nemen. De gezichten staan toch wat gespannen. De jongere generatie voelt zich waarschijnlijk nog steeds belast met de schuld van hun grootvaders.
Maar het biedt perspectieven. Misschien speelt er bij het 120-jarig bestaan op hetzelfde plein een Palestijnse harmonie. Of speelt straks de Israëlische luchtmacht bij het 25-jarig bestaan van de staat Palestina op een pleintje in Ramallah.
Voorlopig is daar echter nog geen zicht op. In Libanon laait de oorlog weer op door de ambities van de Hezbollah. De Israëliërs barbecueën ondertussen vreedzaam en vrolijk verder.
Ze hoeven niet tegen de Arabieren te vechten, zeggen ze. Die vechten wel tegen elkaar.
Iemand nog een pennetje geroosterd vlees?
Tags: israel,
onafhankelijkheidsdag,
60 jaar,
olmert,
vlaggen,
luftwaffen musikkorps
Geplaatst: 13:39:05u | Lengte: 444 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 1 Reactie
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
27
jul
2006
wat hebben wij met palestijnen?
proloog
Ik probeer dit stukje te schrijven. Ik word daarin echter mateloos gehinderd door een steekvlieg. Telkens wanneer ik hem heb weggewuifd en mijn laptop weer op schoot hijs, opent hij opnieuw de aanval. Ik besluit er voor eens en voor altijd een eind aan te maken en ga verbeten op jacht met mijn elektrische vliegenmepper. Hierbij moet ik oppassen dat ik mijn laptop niet per ongeluk raak en moet afschrijven als 'collateral damage'.
Ik weet de vlieg uiteindelijk te elektrocuteren. Dit gaat gepaard met veel geknetter en een vonkenregen. Ik hoor de
Lord of the Flies al protesteren dat dit 'buitenproportioneel geweld' is. Dit lap ik uiteraard aan mijn laars. Want ik kan nu tenminste wél mijn stukje schrijven. Daargaattiedan!
het lot der onderdrukte medemens
Waarom is extra-links in Nederland in meerderheid eigenlijk zo bevlogen begaan met het lot der Palestijnen? Het mág van mij hoor, daar niet van, ik ben zelf ook extra-links. Wij komen op voor het lot der onderdrukte medemens. Maar kan het iets minder verbeten? Een beetje minder rabiaat en rigide? Israël wordt zo langzamerhand afgeschilderd als schurkenstaat. Maar een land is méér dan zijn regeringsleiders. Zo weet ik uit eigen ervaring dat er ook een heleboel aardige, gewone mensen wonen. Een paar zijn er zelfs familie van me. Helaas, dit gegeven zal ik voortaan als een diep geheim bij me moeten dragen, want in linkse kringen is dit absoluut
not done, familie hebben in Israël.
bloedbaden
Anja Meulenbelt en Harry van Bommel schreven een lange
nota over Palestina en Israël. Ik werd daar door een mede-extra-linkse lezeres nadrukkelijk op gewezen. Waarvoor mijn oprechte dank.
De nota is zeer gedegen en doortimmerd. Zelfs de hele ontstaansgeschiedenis van de staat Israël wordt erbij gehaald om het probleem in z'n historische context te plaatsen. Dat is altijd nuttig, altijd goed, maar toch krijg ik als lezer het gevoel dat een beetje tevéél is bedoeld om te onderbouwen dat Israël he-le-maal fout zit. Geen detail wordt overgeslagen.
Nu hangt de historie van élk land aan elkaar van onfrisse praktijken, dus de diverse bloedbaden zijn snel gevonden. Zoals in het dorp
Deir Yassin in 1948, waar zionistische terroristen de Arabische bevolking uitmoordden. De nota ontkomt er niet aan dit te vermelden.
wij hadden het ook druk
Maar wat deden de Nederlanders eigenlijk op dat moment ook weer? O ja, wij hadden het eveneens druk, net als Israël. Wij waren bezig met
politionele acties in een kolonie die ons dreigde te ontglippen. Kampongs platbranden op Zuid-Celebes, duizenden gevangenen en verzetsstrijders standrechtelijk executeren, dát werk.
Niet dat wij daardoor nu onze mond moeten houden, ons recht van spreken hebben verloren, maar kunnen wij niet ietwat diplomatieker zijn in onze morele aanklachten? Of op zijn minst erin laten doorklinken dat wij tevens doordrongen zijn van onze eigen fouten en wandaden?
gemiste nota's
Ondanks de bloederige boter op ons hoofd moeten wij vooral doorgaan de onderdrukking der Palestijnen aan de kaak te stellen, Israël op z'n vestje blijven spugen dat ze die bezette gebieden moeten ontruimen. Begrijp me niet verkeerd. Maar waarom uitgerekend die compassie met de Palestijnen? Wat heeft extra-links met Palestijnen dat ze niet of nauwelijks hebben met Birmezen, Tibetanen, Noord-Koreanen, Tsjetsjenen, Cubanen, Wit-Russen en wat er nog meer in de wereld is aan onderdrukte en/of bezette volkeren? Dat zijn toch ook mensen? Ik heb die nota's vást gemist, dat kan niet anders. Extra-links mag niet eenzijdig zijn.
eerlijke verdeling
Trouwens, moeten al die vreselijke dictaturen en quasi-democratieën rondom Palestina niet óók eens flink onderuit de zak krijgen van extra-links? Kunnen de Arabische mannen niet eens langs de feministische meetlat van Meulenbelt worden gelegd? Miljoenen vrouwen worden in die landen al duizenden jaren onderdrukt, misbruikt en uitgebuit. Dat is toch óók niet misselijk allemaal. Niet om Israël nou uit de wind te houden, daar waren we het al over eens. Maar een eerlijke verdeling van de extra-linkse verontwaardiging lijkt mij toch wel op z'n plaats, nietwaar?
de schaamte voorbij
Ja, Anja is nog lang niet klaar. Nog menig notaatje moet volgen. Want wanneer de Palestijnen eenmaal een echte eigen democratische staat hebben ben ik benieuwd hoe een feministische klassieker als 'De schaamte voorbij' het in die kringen zal doen. Het mag daar toch straks wél verkocht worden, hè? Anders zijn we al die tijd voor niks solidair geweest!
Wie men liefheeft kastijdt men...
Tags: meulenbelt,
palestina
Geplaatst: 00:44:34u | Lengte: 741 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 28 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
31
jan
2003
mayumana
Voor de totale verandering en afwisseling eens een heuse
theatertip bij Verbal Jam.
Vanaf 4 maart is de Israëlische slagwerkgroep
Mayumana in Nederland. Eigenlijk is een betere omschrijving: slagwerktheater. Een ongekend spektakel waarin de combinatie van akoestiek, ritme, licht en beweging tot aan bijna de uiterste grenzen wordt verkend.
Op zich is het al vrij uniek dat Mayumana überhaupt naar Nederland komt, want de benodigde akoestiek voor de voorstelling moet tot in de perfectie worden ingeregeld om zelfs de zachtste geluidsdetails goed te laten overkomen.
In Jaffa, bij Tel Aviv, heeft de groep daarom een eigen theater.
Zelf gezien in Israël, een absolute aanrader, ga dus maar vast achter de kaartjes aan.
En kom me dan later maar gelijk geven.
Geplaatst: 01:06:39u | Lengte: 121 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 22 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
15
aug
2004
flarden vakantie 1
“Ja, hier zijn we dan eindelijk, test 1-2-3, hallo hier Bandoeng of zo... Gut, dat valt nog niet mee om hier in deze barbarij toegang tot cyberspace te krijgen zeg! In 't plaatselijke internetcafé staat één computer met Windows 3.11 en daarachter zit de stadsranddebiel onder de airco de godganse dag patience te spelen.
Ik kan er tussendoor effetjes bij als hij zit te poepen, maar dan moet ik nòg uitkijken dat ik z'n score niet verpest, want hij is gewapend. Dat is blijkbaar de laatste hippe trend onder de jongeren. In Nederland zijn het giftige skoebidoe-touwtjes, hier hangen ze een automatisch geweer of minstens een doorgeladen pistool om hun nek. Vet cool wel. Zolang je geen ruzie met ze hebt.
Ah, de patiencespeler is uitgekakt. Tot later. O ja, het woord 'kak' komt trouwens uit het Hebreeuws. Altijd nuttig om te weten.
Groeten uit Israël.”
Geplaatst: 21:29:01u | Lengte: 150 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 4 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
19
mrt
2003
klaar voor de oorlog
De media zijn helemaal klaar voor het televisiespektakel van het jaar! Wat zeg ik: een Friese Elfstedentocht zou erbij in het niet vallen! Zelfs de bommen worden uitgerust met cameraatjes.
En natuurlijk blijft Verbal Jam niet achter! Al onze virtuele en niet-virtuele correspondenten zijn inmiddels paraat op hun standplaatsen: Irak, Israël, Amerika, Nederland, Groot-Brittannië, Palestina en Turkije. Verder zijn de verloven ingetrokken van onze speciale redacteuren Mediakwesties en Arabische Zaken. Onder de headlines van BBC en Sitecast leest u hun korte nieuwsberichten in de rubriek Time Tags. Druk regelmatig op de knop OorLog in de linker menubalk om onafhankelijk en objectief geïnformeerd te blijven!
Who needs CNN when there is Verbal Jam?
Geplaatst: 22:22:13u | Lengte: 114 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 7 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
12
aug
2006
kindermisbruik door hezbollah
Bovenstaande titel is uiteraard geheel conform het 'Stijlboek Oorlogspropaganda'. De video van de Nord Deutsche Rundfunk laat zien hoe Hezbollah qua onbeschaamde mediamanipulatie niet onderdoet voor het Israëlische Government Press Office. Het GPO zal op zijn beurt natuurlijk uiterst ingenomen zijn met de ontmaskering van 'de man met de groene helm'.
Via: Adi Shifer, Israël
Link naar video.
Geplaatst: 18:53:03u | Lengte: 60 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 21 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
23
jun
2002
poging tot begrijpen
Het totaal aantal burgerslachtoffers dat de afgelopen week bij Palestijnse aanslagen in Israël viel is achtendertig.
Ik zit in het noorden van het land en het bizarre is dat je daar absoluut niets merkt van de rampen die zich in het zuiden voltrekken.
Vandaag komen er echter signalen dat dit kan veranderen. Er worden reservisten opgeroepen om ook het noorden beter te kunnen beschermen. De Hezbollah, die actief is in Libanon, heeft namelijk vandaag beschietingen uitgevoerd op het noorden van Israël. Vermoedelijk is dit ook de afgelopen dagen al het geval geweest, want af en toe hoorde ik in de verte het dreunen van kanonnen. Dat kan overigens ook het Israëlische leger zijn geweest.
Wees gerust, daar liggen wij allemaal niet wakker van. Het dagelijks leven gaat gewoon door.
Ik bezocht de voorbije week een feestelijke maar plechtige bijeenkomst waar de diploma's aan studenten werden uitgereikt. Op het podium een gemoedelijk orkestje, vele veel te lange toespraken en tussen het publiek mannen met pistolen op hun rug achter de broekband. Gewoontegetrouw en achteloos gedragen. U ziet: men heeft zich hier al lang aangepast.
De afgelopen dagen heb ik een poging gedaan de situatie in dit land te begrijpen. Tijdens de vele gesprekken met bewoners van dit land wordt het namelijk steeds moeilijker om met een enigszins open blik de hele problematiek te blijven bezien.
Achtendertig doden in één week: dat zijn nog meer slachtoffers dan bij een vreselijke Nederlandse nationale ramp als Enschedé, om het perspectief maar eens om te zetten naar onze eigen leefwereld.
Het zijn twee tamelijk lange stukken geworden. Misschien interesseert het u ze te lezen. In dat geval kunt u ze beter uitprinten. Misschien handig als bijlage bij journaalbeelden.
Een poging tot begrijpen (deel 1)
Een poging tot begrijpen (deel 2)
Reageren, meedenken en discussiëren kunt u desgewenst hieronder.
Nu maar eens zien wie de echte power-lezers van Verbal Jam zijn... (smiley).
Geplaatst: 11:46:00u | Lengte: 318 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
03
jul
2008
Sadistisch terrorisme
Samir Kantar
Ik ben onthutst en geschokt. Kwaad ook. Na lange onderhandelingen heeft de Israëlische regering zich bereid getoond om gevangenen te ruilen tegen de lijken van de ontvoerde soldaten
Eldad Regev en
Ehud Goldwasser . Hun ontvoering was de aanleiding tot de juli-oorlog in 2006 tussen Israël en Hezbollah.
Vorig jaar maakte ik nog een
radioreportage over de acties in Israël om de regering aan te zetten tot onderhandelen. Er was namelijk totaal niets meer van de soldaten vernomen. Maar dat die actie zo'n macabere uitkomst kon hebben had ik niet verwacht.
Waarom maak ik mij hier druk over? Ten eerste omdat de soldaten waarschijnlijk tijdens of na hun ontvoering door de Hezbollah zijn vermoord en niet tijdens 'normale' gevechtshandelingen. Dat is in strijd met de internationale verdragen
Ten tweede omdat Ehud Goldwasser afkomstig is uit
Nahariya. Dit kustplaatsje in het noorden van Israël is zoals u misschien weet mijn
second hometown.
Ten derde omdat één van de vrij te laten gevangenen een Palestijnse terrorist is met de naam Samir Kantar. Hij pleegde in 1979 op zestienjarige leeftijd vanuit Libanon een terroristische aanslag in datzelfde Nahariya. Het was een van de meest walgelijke aanslagen in de Israëlische geschiedenis.
Voor de ogen van zijn dochtertje vermoord...
Rond middernacht op 22 april 1979 landde Samir Kantar samen met drie andere strijders in een rubberboot op het strand van Nahariya. De operatie werd uitgevoerd als protest tegen het vredesverdrag tussen Israël en Egypte. De terroristen drongen schietend en gooiend met granaten een appartementengebouw binnen.
Daar woonde ook het gezin Haran. Moeder Smadar wist zich met haar tweejarig dochtertje Yael in de kruipruimte te verstoppen. Vader Danny vluchtte met zijn vierjarig dochtertje Einat in de richting van een ondergrondse schuilkelder. Ze werden echter door de terroristen gegrepen en naar het strand gesleurd. Daar werd Danny voor de ogen van zijn dochtertje doodgeschoten. Samir Kantar sloeg daarna de kleine Einat met haar hoofd tegen een rotsblok en sloeg haar de schedel in met de kolf van zijn geweer.
Het drama werd nog extra bizar toen bleek dat moeder Smadar tijdens hun verblijf in de kruipruimte per ongeluk haar eigen dochtertje had verstikt. Om te voorkomen dat het kind geluid maakte, had zij haar hand over haar mond gelegd, met noodlottig gevolg.
In het gevecht met de terroristen sneuvelden ook nog twee politieagenten. Twee terroristen werden eveneens gedood, Samir Kantar en een kompaan werden gearresteerd. Samir werd veroordeeld tot 542 jaar cel. Volgens zijn broer heeft hij na dertig jaar cel nog steeds geen enkel berouw.
Deze gestoorde sadist dreigt nu op vrije voeten te komen. Hij is inmiddels 46 jaar en is dus jong genoeg om er nog eens lekker tegenaan te gaan.
Buiten dat is het naar mijn bescheiden mening sowieso niet handig om dode Israëlische soldaten te ruilen voor levende terroristen. Het zal de Hezbollah bij toekomstige incidenten in elk geval geen aanleiding geven om humanitair om te gaan met hun gijzelaars. Waarschijnlijk heeft premier Olmert ervoor gekozen dat de families van de soldaten eindelijk zekerheid krijgen en hun zonen kunnen begraven. Jammer dat Samir Kantar niet óók als lijk kan worden teruggestuurd. Maar dat is natuurlijk weer een te emotionele reactie...
Gelukkig is er vandaag ook een gunstig bericht uit de sector terrorisme. De Colombiaanse ex-presidentskandidaat
Ingrid Betancourt is door het leger uit handen van de Farc bevrijd.
Tags: israel,
samir kantar,
terrorist,
ehud goldwasser,
eldad regev
Geplaatst: 14:57:31u | Lengte: 560 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 9 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
10
dec
2001
nahariya en goner
Nahariya is het alleraardigste kustplaatsje in het noorden van Israël waar mijn vriendin vandaan komt. Daar wonen we als we in Israël zijn. En dus valt het op wanneer ik ergens de naam Nahariya zie staan of hoor noemen.
Ik lees vandaag in de Lanvision Nieuwsbrief die mij altijd per email wordt toegezonden:
"Zaterdag heeft de Israëlische politie bekend gemaakt dat zij vier jongens van vijftien en zestien jaar uit 'Nahariya' in hechtenis heeft, die hebben bekend het 'Goner' virus te hebben geschreven en verspreid. Volgens de Israëlische wet kunnen de jongens worden veroordeeld tot drie tot vijf jaar cel."
De laatste keer dat Nahariya in het nieuws was had een Palestijn zich op het station opgeblazen. Op datzelfde station had ik een paar weken eerder ook nog op de trein naar Tel Aviv staan wachten. En dan klagen onze conducteurs bij de NS over agressie. Ach, andere werelden, andere maatstaven. Ze hebben gelijk.
Trouwens (even een zijpad in), waarom Nahariya in het bericht tussen quotes staat is mij niet duidelijk. Net of je het dan niet serieus hoeft te nemen. Misschien zouden we dat dan ook met 'Amsterdam' moeten doen, dat relativeert onze positie in de wereld weer een beetje (voor alle zekerheid: ik ben een geboren Amsterdammer; anders krijg ik daar weer mot over).
Of wanneer je ervan houdt echt een paar mensen door het lint te jagen doe je het met voetbalclubs, bijvoorbeeld 'Ajax', of 'Feijenoord'. Met FC Utrecht doe ik het even niet, want daar moet ik morgen nog heen. De stad bedoel ik.
En voordat een ander het doet zal ik mezelf ook maar tussen quotes zetten.
Maar nu dus Goner, 'made in Nahariyya' (kijk, dat kan nu weer wel tussen quotes, want dat is Engels).
Drie tot vijf jaar cel, daar zijn die jongetjes mooi klaar mee. Daarna mogen ze meteen de militaire dienst in. Nog eens drie jaar van hun leven naar de Filistijnen (tegenwoordig Palestijnen geheten). Ik heb medelijden met ze. Goner is uiterst schadelijk en lastig. Maar om ze daar nu jaren voor op te sluiten... De politie kan toch gewoon hun huizen verwoesten? Ze moeten hun rechtssysteem wel consequent houden, lijkt me.
maar wie ben ik? ik sta tussen quotes.
Geplaatst: 19:04:00u | Lengte: 374 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
06
mrt
2002
verkiezingen: Laakbaar Nederland
Ik heb gestemd. Gezien de lage opkomst mag dat tegenwoordig best als nieuws worden beschouwd . Dus wie het bezoek aan het kieskot niet de moeite vond moet zich schamen. Geen smoesjes: er is uitgebreid uitgelegd dat er vele landen zijn waar het stemprivilege niet bestaat. Die landen zijn meestal niet Leefbaar.
Er zijn ook landen waar ze wèl verkiezingen houden, maar waar het toch nog niet lekker leefbaar loopt.
Dus waar hebben wij het hier eigenlijk over met ons Leefbaar Rottummerplaat en al die zusterkluppies?
Ik stel voor: in het onfortuynlijke geval dat u in mei voor Leefbaar Nederland of erger stemt, stem dan op z'n minst in gedachten ook even op Leefbaar Israël, Leefbaar Palestina, Leefbaar Zimbabwe of een ander momenteel onleefbaar land.
een beetje moralistisch mag vandaag
Geplaatst: 15:53:00u | Lengte: 131 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | Reageer
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
03
aug
2006
katjoesja's op nahariya
Vrouw bekijkt restanten Katjoesja
Foto: Adi Shifer.
Vanmiddag kwamen in het noorden van Israël minstens 160 Katjoesja raketten neer. Daarbij vielen acht doden, waarvan één in de kibboets Sa'ar bij Nahariya. Het was helaas een goede vriend van de ouders van vrienden van mij.
Adi Shifer uit Nahariya stuurde mij nog enkele foto's van een Katjoesja-inslag nabij zijn huis. Gelukkig viel deze op een stuk open land.
Geplaatst: 21:22:16u | Lengte: 67 woorden |
Auteur: Arnoud de Jong | 12 Reacties
permalink
mail artikel
print
rss-feed
email abonnement
Zoek eventueel opnieuw:
Website powered by NucleusCMS | Ported by VinhBoy | Designed by DemusDesign | Adapted by Verbal Jam