Verbal Jam

Maar ook het terugzoeken in de tijd is tegenwoordig dankzij internet een stuk makkelijker geworden. Door de oude foto's uit de schoenendoos raakte ik gefascineerd door het onderwerp genealogie. Ik kan het woord nauwelijks ongeschonden langs m'n tong krijgen, maar het is geweldig. Er ging een wereld voor me open. Binnen een week tijd wist ik een familiestamboom uit de grond te stampen die terugging tot aan de tijd van de Franse revolutie. Helaas ben ik nog geen familiehelden tegengekomen, maar dankzij datzelfde internet heb ik toch heel wat ontdekt.
Want wat vroeger een jarenlange speurtocht door stoffige archieven vergde, is nu een fluitje van een cent. Voer bijvoorbeeld maar eens je familienaam in bij de Genlias Database. In deze database bevindt zich informatie uit huwelijks-, geboorte- en overlijdensakten die door vrijwilligers uit de archieven worden overgetypt.
De database is nog lang niet compleet, maar toch kunnen er al verrassende resultaten uitkomen.

Je voelt je een detective in de tijd, je vraagt je af wat voor mensen er achter al die gevonden namen schuilgingen. Je ziet de enorme kindersterfte in de negentiende eeuw. Je ontdekt waar je voorouders vandaan kwamen. Je ziet hun grenzeloze creativiteit bij het verzinnen van voornamen. In mijn geval bleef men maar generaties lang zitten hannesen met de naam Johannes. Eén keer ging men zelfs zo ver dat men de ene zoon Johannes Bernardus noemde en de volgende Bernardus Johannes.
Dankzij de moed van mijn ouders ben ik aan deze wurgende traditie ontsnapt.

Het speurwerk is bijzonder verslavend. CSI is er niets bij. Alle puzzelstukjes zijn in elkaar te passen door gebruik van een stamboomprogramma, bijvoorbeeld MyHeritage (ook in 't Nederlands). Spannend is het eveneens. Was de broer van mijn grootvader fout in de oorlog of zat hij in het verzet? Blijk ik de nazaat van een bastaardzoon van de betovergrootvader van Balkenende? Ben ik bij nader inzien met een verre achternicht gehuwd?
Let op mijn woorden: zodra de commerciëlen zich hier op storten gaat dit als televisie-format nog eens heel groot worden.

Tags: genealogie, stamboom, onsterfelijkheid, familie

Van mijn trainingsschema moest ik mij daarna tien keer opdrukken. Dat mislukte al na twee keer omdat het woord pro-cyclisch mijn spieren verzuurde.
Nonkel Nout bleef het maar bij herhaling gebruiken en dus blééf het mij dwarszitten dat ik niet wist wat het was.
Had ik nou maar economie gekozen op school.
Eerst maar googelen dan, besloot ik.

De NRC legde uit dat een pro-cyclisch beleid de conjunctuurbeweging versterkt.
Dat schijnt niet goed te zijn. Beter is een anti-cyclisch beleid.
Daarmee houd je als overheid het walletje bij het schuurtje.
Zogezegd.
Maar dat begrijpen andere mensen dan misschien weer niet.

Ik besloot niet langer te proberen om Nout Wellink te begrijpen.
Voor iemand als ik is dat zinloos.
Ik word nu eenmaal voortdurend afgeleid door zijn parmantige gebaartjes, zijn bekakte toon, zijn pafferige zelfgenoegzaamheid.
Hij komt uit een andere wereld. Uit een ivoren toren. Hoog boven het Frederiksplein.
Ik ging door met mijn workout.
Tien keer pro-cyclisch opdrukken.

Tags: nout wellink, bankencrisis, commissie de wit

Of neem mevrouw de rechter, de hoogleraar. Hoger opgeleid bestaat bijna niet in Nederland. Zij zette na een gevalletje waterschade een stapel strafdossiers bij de stoeprand. Niets geleerd van Joost Tonino. Zij nam ontslag als rechter, want er had per ongeluk ook een recent strafdossier bij gezeten. Met andere woorden: oude strafdossiers hadden volgens haar wél gewoon buiten gezet kunnen worden. Ook dit getuigt van verregaande domheid. Zij behoort tevens ontslag te nemen bij de VU, want als deze mevrouw studenten blijft opleiden, leren die van haar dat strafdossiers gewoon bij het grofvuil kunnen.

Alle andere burgers in Nederland, aan wie indertijd veel minder studiefinanciering is uitgegeven (om eens even een fijne rechtse opmerking te maken), kopen voor het wegwerken van hun oude dagafschriftjes en privacy gevoelige papieren heel verstandig een papiervernietiger. Dit idee is niet opgekomen bij de weledelgeleerde mevrouw de rechter.

U merkt, voor je het weet zit je dan weer in de domme ellende van alledag, die weliswaar voorbij gaat, maar onmiddellijk weer wordt vervangen door nieuwe onzinnigheden.
Aan de andere kant is dat ook wel weer leuk, het helpt een mens verder.

Tags: moeder, dood, haïti, scheringa, rechter, dossiers, domheid

En nu weer Culemborg. Culemborg ken ik alleen als dat pittoreske dorpje aan de rivier, waar je zo fijn met het pontje naar de overkant kunt, waar het op een zonnige dag goed toeven is op een terras met uitzicht over de Lek en de Betuwe. En nu moet ik horen dat in Culemborg groepen Marokkaanse en Molukse jongeren elkaar naar het leven staan.
De mobiele eenheid patrouilleert door de wijk om de boel een beetje uit in plaats van bij elkaar te houden. Misschien moet Cohen er maar eens langs.

Het is goed om de dingen af en toe eens vanuit een ander perspectief te bekijken. Zo realiseer ik me ineens dat in Amsterdam de verschillende etnische groepen lang niet zo snel met elkaar slaags raken als in Culemborg (afkloppen!). Hoe zou dat komen? Een kwestie van beter geïntegreerd zijn? Teveel keus? Geen echte interesse? Te beschaafd?

Vergeleken bij Culemborg en Urk is Amsterdam een Heilige Stad, weet ik nu. We zouden ons meer als zodanig moeten profileren.

Tags: sodom gomorra, culemborg, urk, platteland