06
nov
nov
Intimidatie of recht?
Auteursrecht en internet liggen bij voortduring met elkaar in de clinch. Bekend zijn inmiddels de gevechten die grote muziek- en filmproducenten leveren tegen illegale downloaders. Een maand geleden werd in de VS nog een vrouw tot de bedelstaf gebracht doordat zij een boete kreeg van 220.000 dollar wegens het downloaden van 24 liedjes. Dat werk van anderen auteursrechtelijke bescherming verdient zullen weinigen betwisten, maar de vraag is of de goede zaak wordt gediend met het uit het oog verliezen van elke proportionaliteit.
Die vraag kunnen we ons ook stellen bij een kleine zaak van eigen bodem. Weblogster Cinner lijdt aan het Chronisch Vermoeidheids Syndroom en maakt zich op haar weblog sterk voor een beter begrip rond deze ziekte. Drie jaar geleden kopieerde zij uit de NRC een artikel van free-lance journaliste Karin de Mik en zette dit integraal op haar site, inclusief bronvermelding. Volgens de auteurswet mag dat niet zonder toestemming van de auteur, maar dit aspect had zij in haar juridische naïviteit eventjes uit het oog verloren. Zij leefde in de veronderstelling dat het wel mocht, omdat zij het artikel zonder eigen winstoogmerk publiceerde.
Nobel
Onlangs kreeg zij echter een gepeperde rekening van het auteursrechtenbedrijfje Cozzmoss, dat de nobele taak op zich heeft genomen voor free-lance journalisten en tekstschrijvers hun illegaal gekopieerde werk op internet op te sporen. Vervolgens gaan zij dan eventjes 'vangen' bij de auteursrechtschenders.
Zo ook in dit geval: Cinner moest 480 euro betalen. Cozzmoss wilde niet onredelijk zijn en zou bij betaling binnen veertien dagen genoegen nemen met de helft plus administratiekosten, hetgeen neerkwam op 255 euro. Bij niet aanvaarden van het schikkingsvoorstel zou het hele bedrag alsnog worden gevorderd, vermeerderd met de juridische kosten. De weblogster erkende schuld en bood haar excuus aan. Na onderling overleg kwam zij uiteindelijk weg met een bedrag van 160 euro.
Al eerder kwam de gehandicaptensite ANGO (afdeling Den Bosch) in de problemen door een rekening van Cozzmoss. De gehandicaptenstichting mocht 1050 euro gaan betalen en haalde van schrik de hele site maar van het net.
Nasmaak
Juridisch geen speld tussen te krijgen. Toch blijft er bij deze kwesties een ietwat vreemde nasmaak hangen. Want rond Cozzmoss ontstaat het beeld dat het bedrijf eerder de eigen financiële belangen dient dan de belangen van de aangesloten auteurs. Dat zijn er zo te zien voorlopig nog maar twee: Karin de Mik zelf en Irene van den Berg. Waarschijnlijk zijn zij ook allebei eigenaar van Cozzmoss.
Het bedrijf werkt als volgt. Een auteur meldt zich aan en stuurt artikelen in. Tijdelijk draagt hij of zij het auteursrecht voor (alleen) het internet over aan Cozzmoss. Het bedrijf zet ze op de eigen website en genereert daarmee ook inkomsten door er advertenties bij te plaatsen. Van die advertentie-inkomsten krijgt de aangesloten auteur ook een deel. Onduidelijk is hoeveel, want de verdeelsleutel staat niet op de site vermeld.
Echt 'cashen' wordt het natuurlijk pas wanneer er een auteursrechtschending wordt ontdekt door de 'speciale software' die Cozzmoss gebruikt. Vooral cashen voor Cozzmoss, want het bedrijfje krijgt niet minder dan 50% van de geïnde vergoeding, uiteraard nog vermeerderd met kosten. Dat is dus een fiks aandeel in de opbrengst. Het gemiddelde incassobureau mag 15% van een openstaande vordering berekenen.
Tot dusver is de verdeling zo te zien echter nog theoretisch, want wanneer Cozzmoss niet meer omvat dan de twee eigenaars/auteurs, komt de volledige poet toch op één plek terecht.
'Chantage'
Zoals gezegd, juridisch hebben De Mik en Van den Berg geheel gelijk. Toch ontstond er in weblogland heel wat commotie over de opgeëiste vergoedingen. Dat komt voornamelijk door de wijze van exploiteren van dat juridisch gelijk. Er worden namelijk mensen en organisaties aangepakt die uit een zekere ontwetendheid in de fout zijn gegaan en die ook direct bereid waren het boetekleed aan te trekken. Zij hadden niet de intentie om er over de rug van de free-lance journalisten financieel beter van te worden.
Helaas is ons rechtssysteem in Nederland dusdanig georganiseerd dat de centjes een belangrijke factor zijn in het verkrijgen van recht. Dat zou niet zo mogen zijn, want het biedt in het algemeen kapitaalkrachtige partijen de gelegenheid om niet de wet, maar de financiën als drukmiddel in te zetten. Hoewel waarschijnlijk niet kapitaalkrachtig, hanteert Cozzmoss dezelfde methode. Met het juridisch gelijk achter de hand wordt direct de financiële kaart uitgespeeld, in de veilige wetenschap dat een rechtszaak voor de tegenpartij altijd duurder zal uitvallen dan de claim. Niet de wet, maar de poen wordt dan het drukmiddel. Andere oplossingsmethoden worden hiermee bij voorbaat uitgesloten, zoals overleg, bemiddeling, excuus of een voorwaardelijke boete.
Bij de discussie over de kwestie Cinner viel hier en daar zelfs het woord 'chantage'. Dat is natuurlijk ook weer overdreven, want schrijvers moeten nu eenmaal op hun schamele centjes passen. Maar ergens 'voelt' het allemaal niet lekker en of het nog jonge Cozzmoss met de gehanteerde strategie een mooie reputatie zal opbouwen is maar zeer de vraag.
En wat gaat trouwens de claim worden van de Belgische band Cozzmozz?
Tags: auteursrecht
Categorie: criminaliteit en recht [geheel pro deo] [permalink]
Die vraag kunnen we ons ook stellen bij een kleine zaak van eigen bodem. Weblogster Cinner lijdt aan het Chronisch Vermoeidheids Syndroom en maakt zich op haar weblog sterk voor een beter begrip rond deze ziekte. Drie jaar geleden kopieerde zij uit de NRC een artikel van free-lance journaliste Karin de Mik en zette dit integraal op haar site, inclusief bronvermelding. Volgens de auteurswet mag dat niet zonder toestemming van de auteur, maar dit aspect had zij in haar juridische naïviteit eventjes uit het oog verloren. Zij leefde in de veronderstelling dat het wel mocht, omdat zij het artikel zonder eigen winstoogmerk publiceerde.
Onlangs kreeg zij echter een gepeperde rekening van het auteursrechtenbedrijfje Cozzmoss, dat de nobele taak op zich heeft genomen voor free-lance journalisten en tekstschrijvers hun illegaal gekopieerde werk op internet op te sporen. Vervolgens gaan zij dan eventjes 'vangen' bij de auteursrechtschenders.
Zo ook in dit geval: Cinner moest 480 euro betalen. Cozzmoss wilde niet onredelijk zijn en zou bij betaling binnen veertien dagen genoegen nemen met de helft plus administratiekosten, hetgeen neerkwam op 255 euro. Bij niet aanvaarden van het schikkingsvoorstel zou het hele bedrag alsnog worden gevorderd, vermeerderd met de juridische kosten. De weblogster erkende schuld en bood haar excuus aan. Na onderling overleg kwam zij uiteindelijk weg met een bedrag van 160 euro.
Al eerder kwam de gehandicaptensite ANGO (afdeling Den Bosch) in de problemen door een rekening van Cozzmoss. De gehandicaptenstichting mocht 1050 euro gaan betalen en haalde van schrik de hele site maar van het net.
Nasmaak
Juridisch geen speld tussen te krijgen. Toch blijft er bij deze kwesties een ietwat vreemde nasmaak hangen. Want rond Cozzmoss ontstaat het beeld dat het bedrijf eerder de eigen financiële belangen dient dan de belangen van de aangesloten auteurs. Dat zijn er zo te zien voorlopig nog maar twee: Karin de Mik zelf en Irene van den Berg. Waarschijnlijk zijn zij ook allebei eigenaar van Cozzmoss.
Het bedrijf werkt als volgt. Een auteur meldt zich aan en stuurt artikelen in. Tijdelijk draagt hij of zij het auteursrecht voor (alleen) het internet over aan Cozzmoss. Het bedrijf zet ze op de eigen website en genereert daarmee ook inkomsten door er advertenties bij te plaatsen. Van die advertentie-inkomsten krijgt de aangesloten auteur ook een deel. Onduidelijk is hoeveel, want de verdeelsleutel staat niet op de site vermeld.
Echt 'cashen' wordt het natuurlijk pas wanneer er een auteursrechtschending wordt ontdekt door de 'speciale software' die Cozzmoss gebruikt. Vooral cashen voor Cozzmoss, want het bedrijfje krijgt niet minder dan 50% van de geïnde vergoeding, uiteraard nog vermeerderd met kosten. Dat is dus een fiks aandeel in de opbrengst. Het gemiddelde incassobureau mag 15% van een openstaande vordering berekenen.
Tot dusver is de verdeling zo te zien echter nog theoretisch, want wanneer Cozzmoss niet meer omvat dan de twee eigenaars/auteurs, komt de volledige poet toch op één plek terecht.
'Chantage'
Zoals gezegd, juridisch hebben De Mik en Van den Berg geheel gelijk. Toch ontstond er in weblogland heel wat commotie over de opgeëiste vergoedingen. Dat komt voornamelijk door de wijze van exploiteren van dat juridisch gelijk. Er worden namelijk mensen en organisaties aangepakt die uit een zekere ontwetendheid in de fout zijn gegaan en die ook direct bereid waren het boetekleed aan te trekken. Zij hadden niet de intentie om er over de rug van de free-lance journalisten financieel beter van te worden.
Helaas is ons rechtssysteem in Nederland dusdanig georganiseerd dat de centjes een belangrijke factor zijn in het verkrijgen van recht. Dat zou niet zo mogen zijn, want het biedt in het algemeen kapitaalkrachtige partijen de gelegenheid om niet de wet, maar de financiën als drukmiddel in te zetten. Hoewel waarschijnlijk niet kapitaalkrachtig, hanteert Cozzmoss dezelfde methode. Met het juridisch gelijk achter de hand wordt direct de financiële kaart uitgespeeld, in de veilige wetenschap dat een rechtszaak voor de tegenpartij altijd duurder zal uitvallen dan de claim. Niet de wet, maar de poen wordt dan het drukmiddel. Andere oplossingsmethoden worden hiermee bij voorbaat uitgesloten, zoals overleg, bemiddeling, excuus of een voorwaardelijke boete.
Bij de discussie over de kwestie Cinner viel hier en daar zelfs het woord 'chantage'. Dat is natuurlijk ook weer overdreven, want schrijvers moeten nu eenmaal op hun schamele centjes passen. Maar ergens 'voelt' het allemaal niet lekker en of het nog jonge Cozzmoss met de gehanteerde strategie een mooie reputatie zal opbouwen is maar zeer de vraag.
En wat gaat trouwens de claim worden van de Belgische band Cozzmozz?
Tags: auteursrecht
dinsdag 06 november 2007 | 2463 x geopend | Auteur: Arnoud de Jong
|
|
|
|
|
| Voorgaand artikel: Boobytrapwetgeving |
Reacties
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
nov
dec
dec
18 reacties:
06nov
[1] John Zwart (208 reacties totaal) schreef op dinsdag 06 november 2007 om 16:10:52:
06nov
Er zijn wel degelijk meerdere auteurs dan de twee genoemden aangesloten, maar ze zijn wat moeilijk te vinden binnen de site van Cozzmoss.
Als je echter gaat zoeken in artikelen via de regio's kom je er nog meer tegen.
06Als je echter gaat zoeken in artikelen via de regio's kom je er nog meer tegen.
nov
[3] Henk van S tot S (374 reacties totaal) schreef op dinsdag 06 november 2007 om 17:46:10:
Blijkbaar is de kwaliteit van van de schrijfster van dien aard, dat ze op deze manier wat bij moet klussen 
Zeer veel mensen hebben nog nooit van haar gehoord.
Ze zou dus dankbaar voor de reclame moeten zijn i.p.v. op, een naar mijn menig, wat lafhartige manier geld van mensen afhandig te maken.
06Zeer veel mensen hebben nog nooit van haar gehoord.
Ze zou dus dankbaar voor de reclame moeten zijn i.p.v. op, een naar mijn menig, wat lafhartige manier geld van mensen afhandig te maken.
nov
@Petra:
Je hebt gelijk. Ik zal die zin weghalen. Neemt niet weg dat de artikelen inderdaad ontzettend moeilijk te vinden zijn via cozzmoss.nl. Een achteraf-linkje naar cozzmoss.com is niet bepaald een goed voorbeeld van 'usability'.
06Je hebt gelijk. Ik zal die zin weghalen. Neemt niet weg dat de artikelen inderdaad ontzettend moeilijk te vinden zijn via cozzmoss.nl. Een achteraf-linkje naar cozzmoss.com is niet bepaald een goed voorbeeld van 'usability'.
nov
Ik had ook niet goed gekeken bij aanvang, ga deze week nog wel een lijstje maken van aangesloten journalisten.
Als een soort statement tegen deze praktijken zal ik die nooit medewerking verlenen voor hun artikelen en misschien dat andere mensen in mijn netwerk ook wel graag zo'n lijstje willen kunnen raadplegen.
O, als ik dat doe, doe ik dat trouwens helemaal gratis.
06Als een soort statement tegen deze praktijken zal ik die nooit medewerking verlenen voor hun artikelen en misschien dat andere mensen in mijn netwerk ook wel graag zo'n lijstje willen kunnen raadplegen.
O, als ik dat doe, doe ik dat trouwens helemaal gratis.
nov
@Petra:
Nou ja, is zo'n 'zwarte lijst' nu nodig? Die journalisten moeten ook gewoon hun brood kunnen verdienen, lijkt me.
Het enige dat ze bij Cozzmoss moeten doen is blijk geven van voortschrijdend inzicht en alleen degenen aanpakken die duidelijk uit zijn op commercieel gewin via hún werk.
Dan kan iedereen tevreden zijn (nadat ze Cinner die 160 euri hebben teruggegeven, natuurlijk).
06Nou ja, is zo'n 'zwarte lijst' nu nodig? Die journalisten moeten ook gewoon hun brood kunnen verdienen, lijkt me.
Het enige dat ze bij Cozzmoss moeten doen is blijk geven van voortschrijdend inzicht en alleen degenen aanpakken die duidelijk uit zijn op commercieel gewin via hún werk.
Dan kan iedereen tevreden zijn (nadat ze Cinner die 160 euri hebben teruggegeven, natuurlijk).
nov
@verbaljam ja die 160 euro terug en de 625 aan Ango, dat was namelijk collectegeld en Ango was ook ter goeder trouw.
En openlijk toegeven dat ze iets te fel zijn geweest. Zowel Cinner als Ango waren niet commercieel en zich ook nog eens van geen kwaad bewust. Beiden hadden zo de artikelen verwijdrd als hun dat was gevraagd door de rechthebbenden, maar er is geen mogelijkheid, Cozzmoss wil alleen geld zien.
Iedereen mag van mij zijn brood verdienen, maar deze manier van handelen en praktijken zijn gewoon schoftig en zolang ze dat zelf niet inzien moeten we hun toch maar aan het denken blijven zetten.
06En openlijk toegeven dat ze iets te fel zijn geweest. Zowel Cinner als Ango waren niet commercieel en zich ook nog eens van geen kwaad bewust. Beiden hadden zo de artikelen verwijdrd als hun dat was gevraagd door de rechthebbenden, maar er is geen mogelijkheid, Cozzmoss wil alleen geld zien.
Iedereen mag van mij zijn brood verdienen, maar deze manier van handelen en praktijken zijn gewoon schoftig en zolang ze dat zelf niet inzien moeten we hun toch maar aan het denken blijven zetten.
nov
[8] Opa-Buiswater (168 reacties totaal) schreef op dinsdag 06 november 2007 om 22:35:09:
06nov
@VJ[6]: 'Ze bij Cozzemoss' zijn Irene v/d B. De koss-muts domeinen staan op haar naam. De meeste artikels die er staan zijn van haar hand en van Karin de M. Mogelijk is die mede-eigenaar van deze 'onderneming'.
Dergelijk kinderachtig gedrag is wel erg handig om veel links naar die domeinen te krijgen. Op de normale manier lukte dat schijnbaar niet, er kwamen volgens Alexa vrijwel geen bezoekers. Nog nooit meegemaakt voor een domein dat al enkele jaren bestaat.
07Dergelijk kinderachtig gedrag is wel erg handig om veel links naar die domeinen te krijgen. Op de normale manier lukte dat schijnbaar niet, er kwamen volgens Alexa vrijwel geen bezoekers. Nog nooit meegemaakt voor een domein dat al enkele jaren bestaat.
nov
Mooi geschreven Verbal Jam. Wilde nog iets toevoegen over het vallen van het woord 'chantage'. Dat is voornamelijk opgekomen omdat in de eerste brief de schikking direct wordt aangeboden maar wordt die claim niet binnen 14 dagen betaald, vervalt niet alleen het schikkingebsdrag maar komen er tevens advocaatskosten hunnerzijds bij. Aan het daaropvolgende vriendelijkere schikkingebedrag zat een andere regeling, kon het daar niet binnen 14 dagen betaald worden is er de mogelijkheid reclame te maken voor het bedrijf en later de eventueel gegenereerde inkomsten daarvan te verrekenen met de claim.
Dat kan je opvatten als zeer coulant, immers zijn zij wel zo vriendelijk het bedrag te verlagen. Toch vond ik het tweede voorstel enigzins absurdistisch overkomen. Zeker gezien het feit dat mijn situatie nogal algemeen bekend is en de kans groot aanwezig dat ik het geld niet op de plank zou hebben liggen binnen twee weken. Maar vooral omdat je je toch niet zal kunnen voorstellen dat ik van niet-commercieel lifelog plots wil overstappen na reclame voor het bedrijf wat mij een schadeclaim eist.
Nog is dat geen chantage maar mijns inziens is het ook niet zo sympahiek als men wil doen voorkomen.
08Dat kan je opvatten als zeer coulant, immers zijn zij wel zo vriendelijk het bedrag te verlagen. Toch vond ik het tweede voorstel enigzins absurdistisch overkomen. Zeker gezien het feit dat mijn situatie nogal algemeen bekend is en de kans groot aanwezig dat ik het geld niet op de plank zou hebben liggen binnen twee weken. Maar vooral omdat je je toch niet zal kunnen voorstellen dat ik van niet-commercieel lifelog plots wil overstappen na reclame voor het bedrijf wat mij een schadeclaim eist.
Nog is dat geen chantage maar mijns inziens is het ook niet zo sympahiek als men wil doen voorkomen.
nov
Regelneukerij is het van de dames. Ik zie ook overal stukken van mijn hand, en daar lijdt ik echt geen schade door. Liever honderd bloggers die mijn stukken - volgens de letter der wet, dan - stelen, dan dat ik mijn auteursrechten verkoop aan juridische aasgieren.
09nov
@Petra en VJam, 7 namen tel ik op de cozz-site.
Die namen geef ik tot Cozzmoss duidelijk maakt hoe ze Fair Use gaan opnemen in hun werkwijze, en bevestigen dat ze in geen geval meer collectegeld van gehandicapten zullen innen, geen informatie. En van andere namen zal ik vragen hoe ze hun auteursrecht beschermen.
Niet dat ik de illusie heb, dat anderen vragen van internet-(geschiedenis/techniek) / rsi-voorkoming / zelfmoordpreventie niet kunnen/zullen beantwoorden, maar ik heb ze zo vaak beantwoord, altijd gratis, dat ik vanaf nu gewoon anders moet gaan handelen.
JUIST omdat ik de bescherming van auteursrecht, en dus de wijze waarop dat gebeurt, belangrijk vind.
10Die namen geef ik tot Cozzmoss duidelijk maakt hoe ze Fair Use gaan opnemen in hun werkwijze, en bevestigen dat ze in geen geval meer collectegeld van gehandicapten zullen innen, geen informatie. En van andere namen zal ik vragen hoe ze hun auteursrecht beschermen.
Niet dat ik de illusie heb, dat anderen vragen van internet-(geschiedenis/techniek) / rsi-voorkoming / zelfmoordpreventie niet kunnen/zullen beantwoorden, maar ik heb ze zo vaak beantwoord, altijd gratis, dat ik vanaf nu gewoon anders moet gaan handelen.
JUIST omdat ik de bescherming van auteursrecht, en dus de wijze waarop dat gebeurt, belangrijk vind.
nov
Hoezo juridisch geen speld tussen te krijgen? Is er sprake van een getekend contract / overeenkomst tussen de journalist en dat cyberincassobureau? Zo ja, weet de uitgever van de krant ervan? Zo ja, krijgt de uitgever van de krant dan ook nog een deel van het opgestreken geld? Is het allemaal nee, dan kan het geld gewoon weer worden teruggevorderd wegens eh.... nou ja, dat moet een jurist maar even uitzoeken
12nov
Ik denk trouwens dat het helemaal geen schening van het auteursrecht betreft, er wordt nergens gezegd dat Cinner het als haar eigen geschreven stuk claimed, ook vermeld ze de bron. Dus is het wel een vreemde claim in mijn ogen, ben eigenlijk wel benieuwd wat een rechter hiervan zal zeggen.
12nov
@Mannie:
Je verwart auteursrecht met plagiaat. Het in z'n geheel publiceren van van andermans stukken mag niet zonder toestemming, ook al doe je aan bronvermelding.
14Je verwart auteursrecht met plagiaat. Het in z'n geheel publiceren van van andermans stukken mag niet zonder toestemming, ook al doe je aan bronvermelding.
nov
[16] Branko Collin (3 reacties totaal) schreef op woensdag 14 november 2007 om 03:16:00:
"Het enige dat ze bij Cozzmoss moeten doen is blijk geven van voortschrijdend inzicht en alleen degenen aanpakken die duidelijk uit zijn op commercieel gewin via hún werk."
Maar dan halen ze de bodem uit hun ondernemingsplan! Als het Cozzmoss er werkelijk om ging commercieel gewin met andermans werk tegen te gaan, dan gingen ze inderdaad achter die commerciële partijen aan. Dat ze dat niet doen is logisch; die partijen kunnen zich advocaten veroorloven, en zullen het eerder op een rechtsgang aan laten komen. En dat zou Cozzmoss, naast de negatieve publiciteit die ze nu al krijgen, ook nog eens centjes gaan kosten.
15Maar dan halen ze de bodem uit hun ondernemingsplan! Als het Cozzmoss er werkelijk om ging commercieel gewin met andermans werk tegen te gaan, dan gingen ze inderdaad achter die commerciële partijen aan. Dat ze dat niet doen is logisch; die partijen kunnen zich advocaten veroorloven, en zullen het eerder op een rechtsgang aan laten komen. En dat zou Cozzmoss, naast de negatieve publiciteit die ze nu al krijgen, ook nog eens centjes gaan kosten.
dec
[17] Arnoud Engelfriet (1 reacties totaal) schreef op zaterdag 15 december 2007 om 09:59:51:
Zoals Alfred al aangeeft, het gaat niet om de vraag of er schending van auteursrecht was, maar of de geclaimde "boete" wel zo hoog mocht zijn. Je kunt in Nederland alleen je geleden schade vergoed krijgen. Wat jij voor tarief hanteert, is alleen iets tussen jou en de mensen met wie jij een contract sluit. De schadevergoeding die inbreukmakers moeten betalen, kan best lager uitvallen dan jouw normale tarief.
15dec
Ben ik met je eens. Daarom gaat het stuk ook voornamelijk over de gehanteerde aanpak van Cozzmoss. En uiteraard heeft de discussie zich sindsdien ook verder ontwikkeld. Met name over de billijkheid van de hoogte van de opgeëiste vergoeding.
Schrijf een reactie
Sinner was een betere naam.