Verbal Jam

Ik zie nu dat hij wegkwijnt. Het laat letterlijk het koppie hangen. Hij wil niet meer eten en drinken. Terwijl we nog bezig zijn het ouderlijk huis leeg te ruimen, moet ik me erop voorbereiden binnenkort weer een begrafenis te regelen.
Wat begrijpen we toch weinig van de menselijke geest, vooral wanneer deze door ouderdom is aangetast. Wat beleeft en voelt iemand nog? Welke verbanden worden nog gelegd?
Mijn vader is bijna honderd. Als hij geen zin meer heeft is het goed zo. De laatste dagen zat hij met het hoofd op zijn armen rustend aan tafel. Hij wilde alleen nog maar slapen. In een haring of een gevulde koek had hij geen trek meer. Waaruit bestaat het leven dan nog?

Vrijheid is in Nederland trouwens ook maar een hoop schijn. Een sprookje waarin de elite in Den Haag ons wil laten geloven.
'Dit is een vrij land, zolang je maar niet aan die ketting trekt waaraan je bent vastgebonden.'
Geen citaat van Kirshnamurti, maar van de grote goeroe uit de Amsterdamse Pijp, wijlen mijn grootvader, een hardwerkende meubelmaker.

Nederland is zo'n beetje het land met de meeste regels ter wereld. Een Chinees kan gewoon een geitenhok achterin z'n tuin bouwen als hij dat wil. Hier moet je daarvoor minstens 14 vergunningen hebben en een milieu-effectrapportage. En als de overheid het betreffende lapje grond ineens nodig heeft voor een megaproject, gebeurt in beide landen precies hetzelfde: ze pikken het gewoon in. Nee, die zogenaamde vrijheid van ons wordt zwaar overschat.

Ik was de afgelopen week al zo ver geïndoctrineerd dat ik op het punt stond me heel onbezonnen bij de PVV aan te sluiten. Ik werd daarvan net op tijd weerhouden door de televisiebeelden van feestvierende PVV-aanhangers. Want laten we wél wezen, de meeste PVV-koppen hebben tóch iets, ja hoe zeg je dat, iets genetisch afwijkends lijkt het wel. Er klopt iets niet aan. Daar wil je dus niet bij horen.
Vroeger mocht je dat niet zeggen, maar tegenwoordig is het vrijheid van meningsuiting, dus moeten we het maar gewoon vaststellen.
Neem nou de uitstraling van die Sietse Fritsma. Dat is volgens mij een poelier die stiekem achterin de winkel z'n eigen dooie kippen staat te neuken. Onderwijl Twittert hij met die voortdurend vochtige grijns op z'n tronie naar al zijn volgers: 'Hey, i've been having better sex and longer with this here'.

Nee, vrijheid in Nederland is al lang niet meer wat het geweest is. Die bloggers in Iran, Egypte of weet-ik-veel moeten dus niet zeiken. Vrijheid is maar een heel betrekkelijk begrip. In die landen kun je tenminste nog met goed fatsoen en onbelast een hoofddoekje dragen. Daar worden leipo's als Fritsma en Wilders nog gewoon als afschrikwekkend voorbeeld aan hun voeten in een lantaarnpaal gehesen door de straatcommando's.

Hè, héérlijk toch, die vrijheid van meningsuiting!
Je kunt zo lekker al je ongenoegen in één keer eruit gooien.
Het is bijna verslavend.
Maar laat ik me niet laten meeslepen door de waan van de dag. Zo kan ie wel weer.
Wees gerust, volgende maand denk ik er vast wel weer iets genuanceerder over.

Tags: aboutblank, vrijheid, wilders, fritsma, pvv, verkiezingen

Toegegeven, de eer telt natuurlijk ook.
Maar roem vervaagt snel.
Wie weet bijvoorbeeld nog dat Ria Visser in 1980 zilver won op de 1500 meter in Lake Placid?
Hooguit Mart Smeets, maar die heeft zich bij die gelegenheid dan ook serieus in haar verdiept.
Van dat laatste feit zijn de mensen overigens veel beter op de hoogte.

Ook de roem van Sven Kramer is nu voor eeuwig gevestigd. Niet vanwege zijn eerdere gouden medaille op de vijf kilometer, maar doordat zijn coach hem bij de tien kilometer de verkeerde baan in stuurde.
Beter kun je het niet treffen: dat het niet eens je eigen schuld is.
En dat je al die glorie zomaar in de schoot geworpen krijgt, zonder na afloop zwakbegaafd te moeten staan hossen in het Holland Heineken House.
Zelfs zonder het met Ria Visser te hoeven doen.
Of, nog erger, met Mart Smeets.

Tags: topsport, goud, monomaan, roem, visser, smeets, kramer, vancouver, winterspelen

Prestige speelt eveneens een doorslaggevende rol. Sommige ambitieuze Amsterdammers willen de Olympische Spelen van 2028 en het WK Voetbal in 2018. Geen denken aan dat die evenementen (gedeeltelijk) aan Amsterdam worden toegewezen als men hier niet eens in staat blijkt om een metro aan te leggen. Iets waar ze in China bijvoorbeeld slechts een paar jaar over doen.

Gek genoeg spreken partijen zich blijkbaar niet uit over megaprojecten als de Zuidas, het WK Voetbal of de Olympische Spelen. In zowel Stemwijzer als Kieskompas komen Zuidas, WK en Olympische Spelen tenminste niet aan de orde. Alleen de Stemwijzer komt met iets vaags als 'Amsterdam moet veel meer topsportevenementen binnenhalen'.

Ik concludeer daar maar uit dat er in de partijprogramma's niets concreets staat over de genoemde projecten. Politiek logisch, want anders kun je daarop worden afgerekend en heb je als partij geen enkele armslag meer. Bovendien zullen ze stiekem van mening zijn dat je dergelijke beslissingen niet aan het gewone volk moet overlaten. Dan komt er nooit wat van de grond, nietwaar?
Ik durf te gokken dat destijds de ambitie tot de aanleg van de Noord-Zuidlijn ook in geen enkel verkiezingsprogramma heeft gestaan.

Tot slot nog eventjes terug naar Red Amsterdam. Alle 27 punten in het verkiezingsprogramma beginnen met red dit of red dat, behalve uitgerekend dat punt (22) over de Zuidas. Daar staat een vaag verhaal. Ook is nergens een standpunt te vinden over de organisatie van de grote internationale sportevenementen. Zelfs niet bij 'Red de sport en de recreatie'. Toch zal op deze grote onderwerpen in de komende raadsperiode beleid worden ontwikkeld, zullen er verdere plannen worden gemaakt, beslissingen worden genomen, zal er geld aan eventuele voorbereidingen worden uitgegeven.
Wanneer je als partij zo nodig Amsterdam moet gaan redden, pak die punten dan óók even mee!

Ikzelf ben voorstander van het afbouwen van de Noord-Zuidlijn. Dan kunnen we straks tenminste een beetje makkelijk naar de Huishoudbeurs en de Miljonair Fair. Of naar de kelder.

Tags: Amsterdam, Noord-Zuidlijn, metro, Red Amsterdam, gemeenteraadsverkiezingen

Typisch Balkenende. Overziet de consequenties van z'n handelen niet. Zo zijn we indertijd ook in Afghanistan terecht gekomen. Tijdens het wachten hoorde ik vannacht op de radio zo'n betweter in internationale studies uitleggen dat er maar een paar legers in de wereld geschikt zijn om die klus in Afghanistan te klaren. En die zitten er allemaal al! Wij zijn dus voor eeuwig gedoemd om daar de boel te blijven opbouwen en de Talibanezen af te schieten. We hebben simpelweg geen opvolgers! Balkenende is er gewoon ingeluisd! Daarom moet hij nu doen alsof hij wil blijven, maar hij mág niet eens weg van de NAVO.

Dat zijn nou de Nederlandse politici. Naar buiten toe een grote mond, maar ondertussen doen ze het in hun broek omdat ze weer een vreselijke fout hebben gemaakt. En wie mag dan de achterbank weer schoonmaken? Precies.”

Tags: kabinetscrisis, balkenende, afghanistan, dienstauto, chauffeur, achterbank

In de auto zitten we met autogordels, kreukelzones en airbags. Rodelaars hebben alleen een helm en een veredeld gympakje. Het IOC vindt dat goed, want het is sport.
Laatst was in het nieuws de initiatiefgroep Uit Vrije Wil. Deze prominente senioren willen de wettelijke mogelijkheid hebben om zelf te bepalen wanneer ze uit het leven stappen. Ik zeg: ga rodelen.

Na de openingsceremonie kwam het geblunder pas echt goed op gang. Dweilmachines die niet werkten, ijs dat niet deugde, de tijdwaarneming die op hol sloeg, een mysterieus fluitje na de start, bobo's die zich ermee bemoeiden, discussie, irritatie. Sven Kramer is er niks bij, dus dan ga je de tv niet uitzetten op zo'n moment.

Ook nog naar het skiën gekeken. Lieftallige jongedames die zichzelf (alweer) met hoge snelheid te pletter stortten tijdens de korte afdaling. Ik zag meerdere meisjes tien meter hoog door de lucht vliegen en daarna als een Turks vliegtuig met kapotte hoogtemeters ter aarde smakken. Daarbij vermorzelden ze menig poortje en gleden ze als lappenpoppen nog honderd meter door.
Je moet er maar trek in hebben. Typisch van die vrouwen die hebben gekozen voor hun carrière in plaats van kinderen. Want enig nageslacht kun je in de toekomst wel vergeten na zo'n crash. Dat is één grote omelet daarbinnen.

Nu al is het absolute hoogtepunt van deze Winterspelen uiteraard het ladderzatte optreden van Erica Terpstra op de radio. Er waren ook beelden van. Wat is dat toch een heerlijke vrouw. Er was een glaasje wijn niet goed gevallen, zei ze achteraf. Het is bekend dat vrieskou en alcohol absoluut niet samengaan. Ook zal ze zich verkeken hebben op de heftiger uitwerking van alcohol bij sterk verminderd lichaamsgewicht. Ze heeft op dat punt veel minder incasseringsvermogen dan vroeger. Het goede nieuws is dat we binnenkort weer de ouderwets gezellige dikkerd ('de Terp') op tv kunnen verwachten, want al die glaasjes wijn zorgen voor de nodige aangroei.

Geweldig die Winterspelen! Ik zou ervoor willen pleiten om in het vervolg standaard een groot aantal blunders in het programma op te nemen. Zo blijf je tenminste kijken.

Tags: vancouver, winterspelen, blunders, rodelen, skiën, terpstra,