30
jun
jun
De mus

Joop Huismus
Mussen zijn fascinerend. Ik ga de laatste weken vaak met ze om. Er ontstaat zelfs een zekere band. Toen ze hun nest hadden onder de dakpannen bij de buren, was ik wel zo goed om af en toe een boterham neer te leggen of ze kruimels toe te werpen.
De mus is een standvogel. Dat betekent dat hij zomer en winter op dezelfde plek blijft wonen. Daarom heb ik besloten om onze eigen huismussen een naam te geven.
Ik noem de mannetjesmus Joop. Dat lijkt me wel een goede naam voor een mus. Het is tenslotte van oudsher echt een proletarische vogel. Die ga je geen Bernhard-Floris noemen of iets dergelijks.
Joop hipt stuiterend over mijn terras op zoek naar de kleinste kruimels die ik heb laten vallen. En dat zijn er meer dan ik zelf voor mogelijk hield.
Ik observeer hem. Ik verwonder mij over de hoeveelheid slimheid die er geprogrammeerd zit in dat hele kleine koppie. Toen Joop begin deze maand nog de verantwoordelijkheid droeg over een heel gezin, keek hij altijd nadrukkelijk rond voordat hij onder de dakpannen schoot. Nu is het kroost uitgevlogen, maar hij blijft nog steeds alert en kritisch.
Wanneer ik hem bijvoorbeeld een hoekje muesli-reep met yoghurtsmaak van Albert Heijn toewerp, pakt hij het op en vliegt standaard enkele meters verder. Je kunt het immers nooit weten met Albert Heijn, wat ze met de ene hand geven, pakken ze met de andere hand weer terug.
Vreemd genoeg seint Joop zijn echtgenote Truus niet in als hij iets gevonden heeft. Dit kon ik waarnemen toen ik een oude boterham had neergelegd. Truus vloog omslachtig een tuin verder, terwijl Joop als een gek de luttele meters heen en weer vloog tussen de boterham en het nest. Ik vond dit stom, maar best mogelijk dat Truus in haar wijsheid aldus zorgde voor een gevarieerde maaltijd. Of een strategie in de trant van: doe jij de boterham, doe ik het beleg.
Ik dacht daar over na. Is er bij een mus sprake van een zeker vermogen tot planning? Denkt hij: ik ga nu daar en daarheen vliegen? Een vluchtplan dus eigenlijk?
Het gaat minder goed dan vroeger met de mussenpopulatie. Misschien hang ik volgend jaar wel een nestkastje op voor Joop en Truus.
Toen ik kind was hing mijn vader ook een nestkastje op in de volkstuin die wij toen hadden. Maar daar mochten geen mussen in. Veel te ordinair, vond mijn vader. Nee, hij wilde koolmezen. Het vluchtgat in de nestkast werd daarom afgestemd op het slankere postuur van de koolmees. Eigenlijk was dat pure discriminatie. Dat komt er nou van. Nu zitten we met een mussentekort.
Ik probeer nu lessen te trekken uit het verleden. Zo doen we dat tegenwoordig. Dan hoeven we ons niet schuldig te voelen.
Ik ga het goedmaken met de mus. Ik laat bijvoorbeeld de ligusterheg staan en neem géén schutting van de Gamma. Zo'n heg schijnt namelijk ook musbevorderend te werken.
Ik deel mijn buiten genuttigde maaltijden met de mus. Ik zet een vogelhuisje in mijn tuin.
Zoals gezegd ga ik dat nestkastje doen. Gek eigenlijk dat in dit overgereguleerde Nederland daar helemaal geen vergunning voor nodig is. En dat daar geen precariobelasting over geheven wordt.
Maar laat ik onze immer ijverige bestuurders niet op ideeën brengen. Ambtenaren scheppen hun eigen werk door steeds meer regels te bedenken die zij dan weer kunnen handhaven.
Ik dwaal zoals gewoonlijk weer af.
Wat kan ik nog meer doen?
Ja, ik weet het: ik beloof Joop en Truus dat ik nooit meer blij zal zijn met een dooie mus!
Joop in actie!



Tags: mus, huismus, vogel, standvogel, populatie
Categorie: het milieu [of wat daarvan over is] [permalink]

Joop Huismus
De mus is een standvogel. Dat betekent dat hij zomer en winter op dezelfde plek blijft wonen. Daarom heb ik besloten om onze eigen huismussen een naam te geven.
Ik noem de mannetjesmus Joop. Dat lijkt me wel een goede naam voor een mus. Het is tenslotte van oudsher echt een proletarische vogel. Die ga je geen Bernhard-Floris noemen of iets dergelijks.
Joop hipt stuiterend over mijn terras op zoek naar de kleinste kruimels die ik heb laten vallen. En dat zijn er meer dan ik zelf voor mogelijk hield.
Ik observeer hem. Ik verwonder mij over de hoeveelheid slimheid die er geprogrammeerd zit in dat hele kleine koppie. Toen Joop begin deze maand nog de verantwoordelijkheid droeg over een heel gezin, keek hij altijd nadrukkelijk rond voordat hij onder de dakpannen schoot. Nu is het kroost uitgevlogen, maar hij blijft nog steeds alert en kritisch.
Wanneer ik hem bijvoorbeeld een hoekje muesli-reep met yoghurtsmaak van Albert Heijn toewerp, pakt hij het op en vliegt standaard enkele meters verder. Je kunt het immers nooit weten met Albert Heijn, wat ze met de ene hand geven, pakken ze met de andere hand weer terug.
Vreemd genoeg seint Joop zijn echtgenote Truus niet in als hij iets gevonden heeft. Dit kon ik waarnemen toen ik een oude boterham had neergelegd. Truus vloog omslachtig een tuin verder, terwijl Joop als een gek de luttele meters heen en weer vloog tussen de boterham en het nest. Ik vond dit stom, maar best mogelijk dat Truus in haar wijsheid aldus zorgde voor een gevarieerde maaltijd. Of een strategie in de trant van: doe jij de boterham, doe ik het beleg.
Eigenlijk was dat pure discriminatie.
Toen ik vanavond op het bankje bij de sloot zat, kwam Joop de hoek om scheuren bij de knotwilg. Hij wist blijkbaar precies waar hij heen wilde. Ik dacht daar over na. Is er bij een mus sprake van een zeker vermogen tot planning? Denkt hij: ik ga nu daar en daarheen vliegen? Een vluchtplan dus eigenlijk?
Het gaat minder goed dan vroeger met de mussenpopulatie. Misschien hang ik volgend jaar wel een nestkastje op voor Joop en Truus.
Toen ik kind was hing mijn vader ook een nestkastje op in de volkstuin die wij toen hadden. Maar daar mochten geen mussen in. Veel te ordinair, vond mijn vader. Nee, hij wilde koolmezen. Het vluchtgat in de nestkast werd daarom afgestemd op het slankere postuur van de koolmees. Eigenlijk was dat pure discriminatie. Dat komt er nou van. Nu zitten we met een mussentekort.
Ik probeer nu lessen te trekken uit het verleden. Zo doen we dat tegenwoordig. Dan hoeven we ons niet schuldig te voelen.
Ik ga het goedmaken met de mus. Ik laat bijvoorbeeld de ligusterheg staan en neem géén schutting van de Gamma. Zo'n heg schijnt namelijk ook musbevorderend te werken.
Ik deel mijn buiten genuttigde maaltijden met de mus. Ik zet een vogelhuisje in mijn tuin.
Zoals gezegd ga ik dat nestkastje doen. Gek eigenlijk dat in dit overgereguleerde Nederland daar helemaal geen vergunning voor nodig is. En dat daar geen precariobelasting over geheven wordt.
Maar laat ik onze immer ijverige bestuurders niet op ideeën brengen. Ambtenaren scheppen hun eigen werk door steeds meer regels te bedenken die zij dan weer kunnen handhaven.
Ik dwaal zoals gewoonlijk weer af.
Wat kan ik nog meer doen?
Ja, ik weet het: ik beloof Joop en Truus dat ik nooit meer blij zal zijn met een dooie mus!
Joop in actie!



Tags: mus, huismus, vogel, standvogel, populatie
dinsdag 30 juni 2009 | 1177 x geopend | Auteur: Arnoud de Jong
|
|
|
|
|
| Voorgaand artikel: Nieuwshypes |
Reacties
jun
jun 30
jun
jul
jul
jul 02
jul
jul 03
jul Schrijf een reactie
9 reacties:
30jun
In het kader van de deregulering is er binnenkort geen vergunning meer nodig voor mussenkastjes zolang het grondoppervlak niet meer bedraagt dan 100 m2 en het puntdak niet hoger is dan 4,5 meter. Er is dus nog hoop voor de mussen!
30jun 30
jun
Leuk verhaal
Met name die uitspraak over Appie Heyn.
Ik heb wel wat met huismussen (zie wittemus.natuurlog.nl), en ook met een Joop; dat is mijn vader's naam namelijk.
Maar proletarier is ie niet. Pedagoog wel.

Groets,
een lezer.
01Ik heb wel wat met huismussen (zie wittemus.natuurlog.nl), en ook met een Joop; dat is mijn vader's naam namelijk.
Maar proletarier is ie niet. Pedagoog wel.
Groets,
een lezer.
jul
Je kijkt met menselijke ogen naar de mus Arnoud.
Maar een mus is een mus ( al gaat zelfs dat hiet
altijd op, zie mijn item over passer domesticus )
Maar je doet in elk geval goed je best om met
mussenogen naar mensen te kijken.
En je foto's zijn met liefde gemaakt, Hoe handig
gebruikt hij néén klauwtje om de boterham te fixeren
zodat hij er makkelijker in pikken kan.
Een link naar mussen http://www.hernehim.nl/muss...
01Maar een mus is een mus ( al gaat zelfs dat hiet
altijd op, zie mijn item over passer domesticus )
Maar je doet in elk geval goed je best om met
mussenogen naar mensen te kijken.
En je foto's zijn met liefde gemaakt, Hoe handig
gebruikt hij néén klauwtje om de boterham te fixeren
zodat hij er makkelijker in pikken kan.
Een link naar mussen http://www.hernehim.nl/muss...
jul
[5] Els Houtkoop (2 reacties totaal) schreef op woensdag 01 juli 2009 om 17:45:00:
01jul 02
jul
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
Jan Hanlo
02tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp tsjilp
Jan Hanlo
jul 03
jul Schrijf een reactie
Houd u hierbij s.v.p. aan de spelregels voor reacties!
NB: Het invullen van een email-adres of website is niet verplicht!
Website powered by NucleusCMS | Ported by VinhBoy | Designed by DemusDesign | Adapted by Verbal Jam
